าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า บิดาจะเสนอเช่นนี้ ต้องการให้ประหารเขาเสีย!
ในไม่ช้า เสียงหญิงสาวที่ร่ำไห้ก็ดังขึ้นนอกห้องโถงใหญ่
“ซิงเอ๋อร์ กระดูกสันหลังของพวกเราตระกูลลู่อาจไม่ทิ้งได้ หากเจ้ามีชาติหน้า แม้จะต้องสั่งสอนเจ้าให้ดี จะไม่ปล่อยให้เจ้าทำผิดอีก!”
ลู่ชิงได้รับความสะเทือนใจอย่างใหญ่หลวง จึงร้องกรีดด้วยความตกใจ
“ท่านแม่ ลูกผิดไปแล้ว ลูกผิดไปแล้ว! ขอร้องละ ให้โอกาสลูกสักครั้ง…”
ไม่ว่านางจะอ้อนวอนอย่างไร ก็ไม่มีเสียงใดดังขึ้นอีกจากนอกห้องโถงใหญ่ ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ทำให้นางและลู่เถิงล้วนพังทลายลง
ลูเยี่ยโบกมือ
“นำพวกเขาลงไป ประหารเสีย!”
“ข้าอยากรู้นักว่าใครกล้า?”
ทันใดนั้น ลู่เถิงก็ทะยานร่างขึ้นแล้วพุ่งเข้าหมายสังหารลูเยี่ย ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและความเกลียดชัง
“เจ้าเด็กสารเลวที่พลังบำเพ็ญยังห่างไกลจากข้า มีสิทธิอะไรมาสังหารข้า?”
พลังบำเพ็ญของขอบเขตตำหนักวิญญาณ การหลอมรวมที่เจ็ดปรากฏบนร่างของลู่เถิง เขาโจมตีทันทีด้วยกระบวนท่าสังหาร ลูเยี่ยนั่งอยู่ตรงนั้นโดยไม่ขยับตัว เพียงแค่สะบัดแขนเสื้อเท่านั้น
ลู่เถิงถูกซัดกระเด็นออกไป กระแทกลงพื้นที่ห่างออกไปกว่าสิบจั้งอย่างแรง และถูกกลุ่มองครักษ์ตระกูลลู่จับกุมตัวไว้ทันที
ลู่ชิงหนีไปอย่างตื่นตระหนก แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงความพยายามที่ไร้ผล นางถูกสมาชิกตระกูลลู่รุมเข้าจับกุมและปราบปรามอย่างรวดเร็ว
ไม่นาน ลู่เถิงและลู่ชิงก็ถูกคุมตัวลงไป ตั้ง
