งศ์ต้าเฉียนด้วยหรือ?
กล้ามาหาเรื่องหรือ? เหยียบย่ำทำลายให้หมดสิ้น!
ไม่มีใครรู้ว่าการต่อสู้ที่เทือกเขาเฉียนเฟิงสร้างความสะเทือนใจให้ลูเยี่ยมากเพียงใด การได้เห็นมหาวิถีอันไรเทียมทาน ทำให้เขาตระหนักอย่างลึกซึ้งว่าตัวเองอ่อนแอเพียงใดในตอนนี้!
ต้องแข็งแกร่งขึ้น! มหาวิถีสูงเพียงใด ก็ต้องก้าวไปให้ถึงจุดสูงสุดเท่านั้น!
สองวันต่อมา เซี่ยหลิงชิวได้รับสารที่เขียนด้วยลายมือของพี่ชายเซี่ยฝูไห่ เขาสั่งให้นางกลับตระกูลในทันที
“พี่ชายข้าบอกว่า ราชวงศ์เซี่ยงกำลังกดดันตระกูลเซี่ยของพวกเรา หากข้ายังเลือกที่จะอยู่กับตระกูลลู่ต่อไป ตระกูลเซี่ยก็จะได้รับความเดือดร้อนไปด้วย!”
ใบหน้าอันงดงามอ่อนหวานของเซี่ยหลิงชิวปกคลุมด้วยความโกรธที่ซ่อนไม่มิด นางได้ตัดขาดจากตระกูลเซี่ยไปแล้ว แต่กลับไม่คาดคิดว่าราชวงศ์เซี่ยงจะยังคงใช้ตระกูลมาเป็นข้อต่อรอง บีบบังคับให้นางออกไปจากตระกูลลู่!
“ท่านแม่ทัพไม่ต้องโกรธไปหรอก ถึงแม้ท่านจะยืนกรานที่จะอยู่ที่นี่ ข้าก็ไม่เห็นด้วย”
ลูเยี่ยกล่าวอย่างจริงจัง
“กลับไปเถิด เรื่องของตระกูลลู่ขาสามารถจัดการได้! อีกอย่าง ตอนนี้ยังมีเหล่าเกาและเฒ่าจ่าวอยู่ด้วย”
อาการบาดเจ็บของเซี่ยหลิงชิวหายดีแล้ว และไม่จำเป็นต้องให้ลูเยี่ยรักษาอาการบาดเจ็บของนางอีกต่อไป
ใบหน้างดงามของเซี่ยหลิงชิวเปลี่ยนแปลงไปมา ก่อนจะตกลงในที่สุด ตระกูลกำลังเผชิญกับภัยพิบัติ ทำให้นางไม่อาจนิ่งดูดายได้ มิเช่นนั้นคงเห็นแก่ตัวเ
