เขียวทำลายล้างบุคคลลึกลับทั้งหกคนนั้น ลูเยี่ยรู้สึกว่าจิตใจตนเองปั่นป่วน ไม่อาจสงบลงได้
“ใต้หุบเหวแห่งนี้ คือโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่เป็นของพี่ชายเจ้าแต่เพียงผู้เดียว ไม่ว่าใครจะเข้ามาก็ไม่สามารถช่วงชิงไปได้ แม้แต่คนทั้งหกที่ปรากฏเมื่อครู่ ก็ทำไม่ได้”
ชายในอาภรณ์สีเขียวชี้นิ้วไปที่หุบเหว
ภาพที่เหลือเชื่อเกิดขึ้นอีกครั้ง หุบเหวนั้นพลันอันตรธานหายไป ราวกับถูกถมจนเต็มในทันที กลายเป็นพื้นราบเรียบ
ลูเยี่ยนึกถึงคำพูดในจดหมายของท่านอารองเคยกล่าวไว้ในจดหมายอีกครั้ง
ในโลกนี้ ไม่มีใครสามารถช่วงชิงโอกาสจากที่ดินบรรพบุรุษตระกูลลูไปได้!
เห็นได้ชัดว่า สิ่งที่ท่านอารองกล่าวไว้นั้นไม่ผิดเลย
จากนั้น ชายในอาภรณ์สีเขียวก็สะบัดแขนเสื้อ
เฒ่าจ้าวและเหล่าเก้าบนแท่นบูชาเตาถูกเคลื่อนย้ายออกไปพร้อมกัน ไปปรากฏตัวอยู่นอกเทือกเขาเฉียนเฟ็ง
ส่วนโซตรวนสีดำที่พันธนาการลูเชียวไว้ ก็หลอมรวมเข้าสู่ร่างของลูเชียวอย่างเงียบเชียบ
แม้แต่โซตรวนสีดำที่ข้อมือของลูเยี่ยก็หลุดออก บินไปหลอมรวมกับร่างของลูเชียวราวกับสายน้ำ
ส่วนแท่นบูชาเตานั้นหดเล็กลงนับพันเท่า กลายเป็นแสงสีดำพุ่งเข้าไปในรอยประทับสีแดงเข้มบนฝ่ามือขวาของลูเชียว
หลังจากนั้น ลูเชียวก็ถูกเคลื่อนย้ายไปอยู่นอกเทือกเขาเฉียนเฟ็ง
“ในภายหน้า หากพี่ชายเจ้าสามารถหลอมรวมพลังภายในร่างกายได้อย่างแท้จริง ย่อมมีโอกาสเดินทางมายังที่แห่งนี้ เพื่อรับโอกาสอันยิ่งใหญ่ในหุบเหวไปได้”
ชายในอ
