ขึ้นมา! ลูเยี่ยพลันนึกขึ้นได้ทันที พี่ใหญ่มีปานแดงเข้มราวกับเลือดติดตัวมาแต่กำเนิดบนฝ่ามือขวา ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครคิดเลยว่า ปานนี้จะมีอะไรพิเศษ แต่ตอนนี้ ปานนั้นกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างน่าอัศจรรย์ เพราะมันกำลังกลืนกินดวงดาวนับล้านในประตูแห่งดวงดาว!
“พี่ใหญ่ ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง?” ลูเยี่ยอดไม่ได้ที่จะถาม ลูเชียวส่ายหน้า “ไม่รู้สึกอะไรเลย”
ทันใดนั้น ประตูแห่งดวงดาวก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ลูเยี่ยและลูเชียวยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกพลังแห่งมิติกาลเวลาครอบคลุม และหายไปจากที่เดิมอย่างไร้ร่องรอย เหล่าเกาและเฒ่าจ้าวที่เตรียมพร้อมไว้แล้ว ก็พุ่งตัวเข้าไปเกือบจะพร้อมกัน ร่างของทั้งสองคนหายวับไปทันที
จากระยะไกล เซียหลิงชิวมองเห็นว่าศาลบรรพชนของตระกูลลูทั้งหลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในขณะนั้น มันกลายเป็นแท่นบูชาเก่าที่เต็มไปด้วยโซ่ตรวน และทันใดนั้นเอง มันก็ลอยขึ้นจากพื้นดินและพุ่งเข้าไปในม่านเมฆสีดำที่กำลังหมุนวนอยู่บนท้องฟ้า
ครืน! สายฟ้าสีม่วงคำรามกระหึ่ม เมฆดำหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง สิ่งที่ทำให้เซียหลิงชิวรู้สึกใจสั่นสะท้านคือ บริเวณใจกลางที่ดินบรรพบุรุษตระกูลลูกำลังบิดเบี้ยวและแตกสลาย ราวกับว่ากาลเวลาและมิติกำลังยุบตัวพังทลาย เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวอันน่าสยดสยองดังขึ้น และเป็นพวก ‘มังกรวารี’ ที่ไม่ยอมจากไป ที่ต่างต้องพบจุดจบในห้วงเวลาที่พังทลายและล่มสลายนั้น พวกมันราวกับเศษ