ณแห่งความหายนะที่ทำให้ใจสั่นระรัว
เมื่อมองไปทั่ว ที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลูทั้งหมดราวกับถูกม่านหมุนวนขนาดมหึมานั้นโอบล้อมไว้แล้ว และที่ด้านนอกของพายุหมุนมหึมานั้น ในห้วงอากาศโดยรอบทุกทิศทางกำลังมีเงาร่างจำนวนมากพุ่งตรงเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง แต่ละร่างล้วนแผ่รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวอย่างมหาศาล ราวกับเป็นเทพมารในตำนานที่น่าหวาดหวั่น
แต่เมื่อพวกเขาเหล่านั้นเข้าใกล้ที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู พวกเขากลับได้รับผลกระทบจากพายุหมุนเมฆดำมหึมานั้น ทำให้พวกเขาทำได้เพียงเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างยากลำบากทีละก้าวเท่านั้น
“พวกนั้นคือมังกรวารีที่ซุ่มซ่อนตัวอยู่ในเมืองหรือ?”
ลูเยี่ยมีสีหน้าไม่หวั่นไหว ไม่มีท่าทางประหลาดใจแต่อย่างใด
ชัดเจนว่าเมื่อเขาเปิดประตูใหญ่ของศาลบรรพชนก็เท่ากับเปิดทางเข้าสู่ดินแดนลับของที่ดินบรรพบุรุษแห่งตระกูลลู พวก ‘มังกรวารี’ เหล่านั้นจึงรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวและรีบมาอย่างบ้าคลั่ง พวกเขามาเพื่อแย่งชิงโอกาสที่จะได้รับในที่ดินบรรพบุรุษแห่งตระกูลลู!
เชี่ยงฉางจิ้งเห็นภาพอันน่าตกตะลึงนี้เช่นกัน เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มหนัก “ลูเยี่ย ปล่อยข้าไป เรื่องที่ผ่านมาข้าจะไม่ถือโทษโกรธเคือง!”
เขาแสดงสีหน้าจริงใจ “ข้าไม่ได้ข่มขู่เจ้า แต่หากเจ้าสังหารข้า ทั่วทั้งต้าเฉียนจะไม่มีที่ให้ตระกูลลูของเจ้าได้อยู่อาศัยอีกต่อไป!”
