บทที่ 104 ผูู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริง
ความหมายในคำพูดขององค์ชายสามนั้น ทุกคนล้วนเข้าใจได้
“ลูเยี่ย เจ้าอาจไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แต่เจ้าไม่คิดถึงความปลอดภัยของสมาชิกทุกคนในตระกูลลูบ้างหรือ? นี่คือแผ่นดินของต้าเฉียน หากสังหารองค์ชายของต้าเฉียน ตระกูลใดเล่าจะยังมีที่ยืนอยู่ได้?”
นี่แหละคือพันธนาการของโลกมนุษย์
ลูเยี่ยไม่แยแสในเรื่องพวกนี้เลยแม้แต่น้อย นอกเหนือจากโลกมนุษย์แล้ว ยังมีเจ็ดสำนักใหญ่แห่งต้าเฉียน ซึ่งไม่มีใครในราชวงศ์ต้าเฉียนกล้าล่วงเกินพวกเขาได้โดยง่าย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าใต้หล้านี้กว้างใหญ่มากเพียงใด มีอาณาจักรและแคว้นมากมายนับไม่ถ้วน ต้าเฉียนก็เป็นเพียงหนึ่งในนั้นเท่านั้น
เมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งนี้ ลูเยี่ยมองเห็นได้ไกลและกว้างกว่านั้น เพราะนอกเหนือจากโลกมนุษย์แล้ว ยังมีดินแดนหลิงซาง! นั่นต่างหากคือดินแดนแห่งการฝึกฝนที่แท้จริง!
หากไม่ได้ไปสนามรบนอกอาณาเขต สายตาของลูเยี่ยย่อมถูกจำกัดอยู่เพียงแค่ในต้าเฉียน และย่อมต้องพิจารณาอย่างรอบคอบถึงผลลัพธ์ของการล่วงเกินราชวงศ์แห่งต้าเฉียน แต่ตอนนี้ เขารู้สึกเพียงว่าภัยคุกคามจากเชี่ยงฉางจิ้งช่างน่าขบขันเหลือเกิน
ลูเยี่ยค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเชี่ยงฉางจิ้ง เขาตบเข้าที่ใบหน้าของเชี่ยงฉางจิ้งอย่างแรง ทำให้แก้มของอีกฝ่ายมีเลือดไหล ผมเผ้ายุ่งเหยิง
ทว่าเชี่ยงฉางจิ้งกลับหัวเราะ “ข้าก็ไม่ว่าหากเจ้าต้องการตบข้าเพื่อระบายอารมณ์ ที่จริงแล้วสิ่งที่ข้าทำ
