อบเรียกพวกมันว่าสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัว”
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณรู้สึกพูดไม่ออก อาจูเห็นได้ชัดว่าถูกพิษของลูเยี่ยเข้าแล้ว ช่าง…จงรักภักดีเกินไปจริงๆ!
ลูเยี่ยสงสัย“ขอถามท่านผู้อาวุโสว่า เหตุใดพวกเขาเหล่านั้นจึงจับตาดูเพียงผู้คนจากตระกูลลูของข้าเท่านั้น?”
หญิงชราตอบว่า“เรื่องนี้พูดไปก็ยืดยาว แต่สรุปง่าย ๆ ก็คือ บนร่างของคนตระกูลลูมีโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่ยิ่งใหญ่ที่อาจกล่าวได้ว่าไม่มีใครเทียบได้ และโอกาสอันยิ่งใหญ่นี้ถูก ‘วิญญาณราตรีพิศวง’ เหล่านั้นหมายตาไว้แล้ว”
ลูเยี่ยนึกถึงที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลเป็นอันดับแรก
“ที่จริงแล้ว ไม่เพียงแตวิญญาณราตรีพิศวงเท่านั้น แม้แต่พวก ‘มังกรวารี’ ที่มาจากทั่วทุกสารทิศก็มาเพราะเหตุนี้เช่นกัน”
เสียงของหญิงชรานั้นเชื่องช้า“บางคนรออยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับมานับเป็นพันปีแล้ว บางคนก็ซุ่มซ่อนอยู่ในเมืองเทียนเหอคอยจับตาดูพวกเจ้าตระกูลลูอยู่ตลอดเวลา น่าเสียดาย…โอกาสยังไม่ปรากฏ พวกเขาก็ทำได้เพียงรอต่อไป”
ลูเยี่ยถามอย่างระแวดระวัง“เป็นเพราะ ‘ผู้นั้น’ ที่จะก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ยังไม่ปรากฏตัวใช่หรือไม่?”
หญิงชราพยักหน้า แล้วถามกลับทันที“ในใจเจ้าคิดเช่นไร?”
ลูเยี่ยถอนหายใจ“ไม่ขอปิดบังท่านผู้อาวุโส จวบจนบัดนี้ข้ายังคงงุนงงสับสนอยู่มาก”
ในอดีต เขาไม่เคยรู้เลยว่าเหตุใดที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลตนถึงได้ถูกจับตามองจากคนมากมายเช่นนี้ ยิ่งไม่น่าเชื่อไปกว่านั้นคือ
