บทที่ 96 หัวคนห้องโถงใหญ่ตระกูลลู ลูเยี่ยและเชียงฉางจิงนั่งเคียงข้างกัน
ทั้งสองด้านมีคนตระกูลลูและผู้ติดตามของเชียงฉางจิงหนึ่งคนนั่งอยู่ ส่วนคนอื่น ๆ ที่ติดตามเชียงฉางจิงมาล้วนรออยู่ด้านนอกตระกูลลู
“สิ่งที่ข้าประทับใจที่สุดเกี่ยวกับลูเยี่ยก็คือขบวนแห่ ‘ประกาศเกียรติขุนนาง’ ที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงต้าเฉียนเมื่อสามปีก่อน”
เชียงฉางจิงมีวาทศิลป์ดีเยี่ยม กล่าวถึงเรื่องราวในอดีตเมื่อสามปีก่อน
“ในฐานะผู้เป็นจวงหยวนด้านวิถียุทธที่อายุน้อยที่สุดในรอบเกือบสามร้อยปีของต้าเฉียน ในขณะนั้นลูเยี่ยอายุเพียงสิบสี่ปี สวมอาภรณ์สีแดงสวมหมวกประดับดอกไม้จากวังหลวง ขี่ม้าพันธุ์ดี ขี่ผ่านถนนหลวงในเขตพระราชวัง รับการคารวะจากประชาชนนับหมื่น!”
นี่คือ ‘ประกาศเกียรติขุนนาง’ หรือที่เรียกว่า ‘ขบวนแห่จวงหยวน’
นี่เป็นงานเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดประจำปีของต้าเฉียน สำนักเต๋าชั้นนำทั้งหลาย เชื้อพระวงศ์ ขุนนางตระกูลใหญ่ล้วนให้ความสนใจเรื่องนี้ และแสดงความปรารถนาดีล่วงหน้า หวังที่จะสร้างความสัมพันธ์อันดีกับลูเยี่ยหนุ่มน้อยผู้นี้
บรรยากาศเช่นนั้น สมกับคำว่าเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่งในโลก!
จากคำบรรยายของเชียงฉางจิง ทุกคนต่างฟังอย่างหลงใหล หลายคนเพิ่งรู้เป็นครั้งแรกว่าลูเยี่ยเคยมีประสบการณ์ที่สง่างามเช่นนี้มาก่อน
“องค์ชายสามกล่าวเกินไปแล้ว”
ลูเยี่ยยิ้มพลางถ่อมตัว
หลังจากทักทายกันอีกเล็กน้อย ในที่สุดเชียงฉางจิงก็เริ่มพูดถึงเรื