ายิ่งเจิดจ้ากว่าเมื่อก่อนเสียอีก!” องคชายสามเชียงฉางจิงจำลูเยี่ยที่ยืนรอตรงนั้นได้ในแวบแรก เขาก้าวยาวเข้าหาอย่างกระตือรือร้น ใบหน้าเปิดเผยยิ้มแย้ม และตบไหล่ลูเยี่ยอย่างสนิทสนม แล้วกล่าวด้วยความรู้สึกว่า “ดียิ่งนัก สมแลวที่เป็นบุตรกิเลนที่เสด็จพ่อของข้าเคยชมเชยด้วยพระองค์เอง!’
ลูเยี่ยเผยรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า “การที่องคชายสามเสด็จมาด้วยพระองค์เอง ทำให้ตระกูลลูของข้าเป็นเกียรติอย่างยิ่ง เชิญเสด็จด้านในเถิด!”
เชียงฉางจิงกล่าวด้วยความยินดีว่า “ตราบใดที่เจ้าไม่คิดว่าข้ามากวนอย่างกะทันหันก็พอ”
ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ราวกับเป็นสหายเก่าที่กลับมาพบกันอีกครั้ง ทำให้หลายคนมองดูด้วยความงุนงง ก่อนหน้านี้ก็ไมเคยได้ยินว่าลูเยี่ยกับองคชายสามสนิทสนมกันเลย และยิ่งไปกว่านั้นตระกูลเวยเพิ่งจะประกาศ ‘หนังสือสารภาพความผิด’ อย่างเป็นทางการ องคชายสามก็เสด็จมาที่ตระกูลลู แท้จริงแล้วพระองค์เสด็จมาทำอะไรกันแน่?
