บทที่ 91 สังหารปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ง่ายดายดุจกบมดชายชราสวมหมวกดำผู้นั้นคือที่พึ่งของเชี่ยหลิงชิวหรือ?
ลูเยี่ยทอดสายตามองไป
ต้องยอมรับว่าพลังลมปราณของชายชราสวมหมวกดำนั้นช่างธรรมดายิ่งนัก เรียบง่ายไม่โดดเด่น ไร้ซึ่งกระแสพลังที่น่าเกรงขามแม้แต่น้อย
แต่ด้วยประสบการณ์จากการผ่านการต่อสู้ในสมรภูมิสนามรบนอกอาณาเขตมาสามปี ทำให้ลูเยี่ยมีสัญชาตญาณรับรู้อันตรายที่เกือบจะเป็นพรสวรรค์ติดตัวมาแต่กำเนิด
สัญชาตญาณบอกลูเยี่ยว่าชายชราผู้นั้นน่ากลัวมาก!
“เช่นนั้นก็ขอมอบหมายให้ท่านจัดการก็แล้วกัน”
เชี่ยหลิงชิวหมุนตัวเดินจากไป แล้วร่อนลงมาอย่างเบาสบายข้างกายลูเยี่ย จากนั้นก็กล่าวว่า “ต่อไปพวกเรามาดูความสนุกด้วยกันเถิด”
เชี่ยหลิงชิวต้องมีความมั่นใจในชายชราผู้นั้นมากเพียงใด ถึงกล้าที่จะยืนดูอยู่เฉย ๆ ยอมเป็นผู้ชมที่ไม่เกี่ยวข้องเช่นนี้?
เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้คนผุ้อื่นที่อยู่ในที่นั้นรู้สึกตกตะลึงและไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง
“ท่านต้องการจะสู้สองต่อหนึ่งอย่างนั้นหรือ?”
ดวงตาของเวยชางเจียวาววับ เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทุ้ม อาภรณ์มังกรของเขาพริ้วไหวโดยไม่อาศัยแรงลม ส่งเสียงดังสวบสาบ พลังลมปราณทั่วร่างราวกับเตาหลอมที่ลุกโชน พลังอำนาจพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้เมฆหมอกชั้นหนึ่งใต้ท้องฟ้าแตกกระจาย
“ไม่ มิใช่เช่นนั้น มีแค่ทางเดียวคือท่านทั้งสองต้องสังหารข้าให้ตาย”
ชายชราสวมหมวกดำและชุดคลุมสีดำค่อย ๆ หันกายไป ร่
