างกายที่โค้งงอลงค่อย ๆ ยืดตรงขึ้น เอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยนว่า
“หรือไมข้าก็จะสังหารพวกท่านทั้งสอง!”
แรงกดดันที่มองไม่เห็นแผ่ซ่านไปทั่วฟ้าดิน ทุกคนพลันรู้สึกเครียดในใจโดยไม่รู้ตัว แม้แต่การหายใจก็รู้สึกยากลำบาก
นี่เป็นเรื่องแปลกยิ่งนัก
ชายชราสวมหมวกดำไม่มีกลิ่นอายที่น่าเกรงขามเลยแม้แต่น้อย แต่ความกดดันที่เขามอบให้นั้นกลับรุนแรงอย่างมาก
“ท่านใต้เท้าเวย ชายชราผู้นี้รับมือไม่ง่ายเลยนะ!”
โมซิงโจวกล่าวเสียงต่ำ
เขายกมือขึ้นชักหอกสั้นสี่ฉื่อที่ด้านหลังออกมา พลังปราณทั่วร่างหมุนเวียน ราวกับสายลมและเสียงฟ้าร้องกำลังปั่นป่วน
“เจ้าต้องการจะพูดอะไร?”
เวยชางเจียกล่าวเสียงเย็นชา
“ต้องเพิ่มเงิน”
โมซิงโจวกล่าวพลางหัวเราะ “เมื่อเงินถึงมือแล้ว ต่อให้ตายก็ไม่กลัว!”
“ได้!”
เวยชางเจียพยักหน้าแล้วกล่าว “เพิ่มขึ้นอีกสามส่วนจากราคาเดิม!”
“ช่างใจกว้างเสียจริง!”
โมซิงโจวหัวเราะอย่างเบิกบาน
เสียงหัวเราะยังคงก้องกังวาน เขาก้าวออกไปอย่างฉับพลันหนึ่งก้าว
ห้วงอากาศเกิดสายฟ้าขึ้น ฟ้าร้องกัมปนาท
ร่างของโมซิงโจวปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันตรงหน้าชายชราสวมหมวกดำ หอกสั้นสี่ฉื่อในมือของเขานำพาแสงสายฟ้าสีเงินพุ่งทะยานมา พุ่งแทงออกไปอย่างรุนแรง
ราวกับอสรพิษสีเงินทะยานผ่านท้องฟ้า มีกระแสพลังที่สามารถกลืนกินทั้งภูเขาและแม่น้ำ
เมื่อพลังอำนาจที่เป็นของปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ระเบิดออกมา ท้องฟ้าเหนือเมืองเทียนเหอทั้งเมืองก็ราวกับมีสาย
