บทที่ 85 สะเทือนเลื่อนลั่นไปดินแดนหลิงชาง!ในจินตนาการของผู้คนทั่วไป บนสวรรค์ย่อมมีเซียนและเทพอย่างแน่นอน
มีภูเขาศักดิ์สิทธิ์และดินแดนมงคลที่มากมายราวกับดวงดาว
มีมังกรศักดิ์สิทธิ์และหงส์วิเศษที่สามารถเรียกลมเรียกฝน
มีดินแดนลับและถ้ำสวรรค์นับไม่ถ้วน รวมถึงตำหนักและหอคอยที่ส่องแสงระยิบระยับนับไม่ถ้วน
มีอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถเอื้อมคว้าดวงดาวและดวงจันทร์ มีเซียนหญิงงดงามเลอเลิศหาที่ใดเปรียบ…
และดินแดนหลิงชางแท้จริงแล้วเป็นสถานที่ฝึกฝนที่กว้างใหญ่และงดงามเช่นนั้นจริงๆ
ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมหัศจรรย์และงดงามยิ่งกว่าที่ผู้คนธรรมดาสามัญจะจินตนาการได้
ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนเดียวกันนี้ เมื่อลูเยี่ยทะลวงขอบเขต ทันใดนั้น เหนือท้องฟ้าของแดนหลิงชางก็มีเสียงฟ้าร้องคำรามดังสนั่นไปทั่วสารทิศ
เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องไปทั่วทุกทิศทาง แผ่ขยายไปทั่วทุกพื้นที่ของดินแดนหลิงชาง
ไม่ว่าจะเป็นทะเลใต้อันไกลโพ้น เขตหวงห้ามโรกพร้างที่ผู้คนแทบไม่เคยไปเยือน ถ้ำสวรรค์และดินแดนศักดิ์สิทธิ์สูงสุด หรือแม้แต่ ‘ยมโลก’ ที่อยูลึกลงไปใต้พื้นพิภพราวกับเป็นภพภูมิจิ่วโยว…
เสียงฟ้าร้องที่ทำให้หัวใจสั่นสะเทือนนั้น ทุกคนต่างได้ยิน
สรรพชีวิตนับไมถ้วนที่อาศัยอยู่ทั่วทั้งดินแดนหลิงชางต่างถูกปลุกให้ตื่นในยามดึกนี้
“นี่มันอะไรกัน?”
“เสียงฟ้าร้องดังราวกับคลื่น กึกก้องไปทั่วทั้งสิบทิศ หรือว่ามีภัยพิบัติครั้งใหญ่ปรากฏขึ้น”
“ไม่ถูกต้อง
