จนกลับถึงเมืองแล้ว อย่าได้โทษข้าที่จะเชิญท่านแม่ทัพเชี่ยไปที่บ้านของพวกท่านเพื่อทวงถามรางวัลเดิมพันทีละคนละ!”
หลีหยวนชงและฟางหงถูรู้สึกเย็นวาบในใจ สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
ฉีชิงอวินเป็นคนแรกที่หยิบสัญญาที่เกี่ยวข้องกับ ‘ของรางวัลเดิมพัน’ ออกมา แล้วส่งให้ลูเยี่ยด้วยมือทั้งสองข้าง
“ข้ายืนยันว่าการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ ตระกูลลูจะได้อันดับหนึ่งอย่างแน่นอน สัญญาฉบับนี้ของตระกูลฉีขอให้คุณชายน้อมรับไว้ด้วย!”
ตามกฎแล้ว ตระกูลฉีเพียงแค่ต้องยอมมอบสายแร่หินวิญญาณสามแห่งก็เพียงพอแล้ว
แต่สำหรับตระกูลหลีและตระกูลฟางนัน พวกเขาจะต้องสูญเสียสายแร่หินวิญญาณทั้งหมดที่ครอบครอง!
นี่เท่ากับเป็นการขุดรากฐานส่วนใหญ่ของทั้งสองตระกูล มีผู้ใดบ้างที่จะยอมรับได้?
“เทียนปอฉง เจ้าเป็นเจ้าเมือง และเป็นผู้รับผิดชอบกฎของการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้”
ลูเยี่ยกล่าวอย่างเฉยชา “หากเจ้าคิดว่าตระกูลหลีและตระกูลฟางไม่ควรส่งมอบรางวัล ขาก็จะตองไปถามท่านแม่ทัพเชี่ยดูว่านางจะว่าอย่างไร”
เจ้าหนุ่มนี่เปิดปากก็เรียกหาท่านแม่ทัพเชี่ย ปิดปากก็เรียกหาท่านแม่ทัพเชี่ย ชัดเจนว่าต้องการลากเขาลงน้ำด้วย!
เทียนปอฉงรู้สึกอัดอั้นในใจ แต่ปากกลับด่าอย่างโกรธเกรี้ยว “เดิมพันแล้วต้องยอมรับความพ่ายแพ้ หลีหยวนชง ฟางหงถู พวกเจ้ารีบนำรางวัลจากสองตระกูลของพวกเจ้าออกมาเดี๋ยวนี้”
ในที่สุด หลีหยวนชงและฟางหงถูก็ส่งมอบสัญญาออกมาด้วยความคับแ
