นเมืองเทียนเหอใครเล่าจะกล้าไม่สนใจคำขู่ของฉินอูซางและเชี่ยหลิงชิว?
ฉีชิงอวินกล่าวต่อว่า “ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนเริ่มล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ ประมุขตระกูลฉินยังเคยแสดงน้ำใจอันดีงาม บอกว่าจะอยู่ในเมืองคอยดูแลครอบครัวของทุกคนให้ดี…”
ทันใดนั้นเทียนปอฉง เซวียไปซง หลีหยวนชง และคนอื่น ๆ ต่างก็ไม่สามารถสงบใจได้อีกต่อไป
กองกำลังและญาติสนิทมิตรสหายของพวกเขาต่างก็อยู่ในเมืองเทียนเหอ แม้ในใจจะอัดอั้นจนแทบระเบิด และอยากจะสังหารลูเยี่ยในทันที แตก็ทำได้เพียงอดทนไว้!
ลวี่เซอชูนิ้วโป้งให้ฉีชิงอวิน ขิงยิ่งแกก็ยิ่งเผ็ด
การกระทำของประมุขตระกูลฉีผู้นี้ แม้จะรักษาความเป็นกลางได้จริง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ช่วยเหลือให้ลูเยี่ยมีชัยมากขึ้น
“ข้าขอประกาศว่า การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิสิ้นสุดลงแล้ว ตอนนี้ให้รีบกลับเมืองทันที!”
เจ้าเมืองเทียนปอฉงกัดฟันกล่าว
การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้เตรียมการมาอย่างดีเพียงใด ความสูญเสียก็ยิ่งมากมายเพียงนั้น
เรียกได้ว่าเป็นการเสียทั้งภรรยาและกองทัพอย่างแท้จริง
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ผลกระทบที่จะตามมานั้นยิ่งใหญ่เกินไป พวกเขาจะต้องได้รับผลกระทบจากคลื่นที่ตามมาอย่างแน่นอน!
“ช้าก่อน”
ลูเยี่ยกล่าวว่า “ยังไม่ได้ตรวจนับผลงานของการล่าสัตว์และยังไม่ได้คัดเลือกผู้ชนะเลิศ จะจบลงเช่นนี้ได้อย่างไร”
“เจ้ายังคิดถึงเรื่องพวกนี้อีกหรือ?”
หลีหยวนชงโกรธจนหน้าแดงก่ำ
ลูเยี่ยกล่าวเสียงราบเรียบ “หากว่ารอ
