้ข้ากล่าวคำที่เป็นกลางสักคำเถิด”
ฉีชิงอวินผู้ที่รักษาความเป็นกลางมาตลอดก็ก้าวออกมา
“ความถูกผิดของการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงครั้งนี้ ทุกคนล้วนรู้อยู่แก่ใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าในระหว่างการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงนั้นยังเกิดเหตุการณ์ผันผวนมากมาย”
“เมื่อเทียบกับสิ่งเหล่านี้แล้ว การมุ่งเป้าไปที่เด็กหนุ่มลูเยี่ยเพียงคนเดียว ดูเหมือนจะเป็นการทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่หรือไม่?”
สีหน้าของทุกคนดูไม่ดีนัก
แน่นอนว่าพวกเขาทราบดีว่าฉีชิงอวินกำลังกล่าวถึงเรื่องอะไร
เวยซุนไม่ได้กลับมา
เวยเทียนหลานก็ไม่ได้กลับมาเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้น พานโซวหูปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์เสียชีวิตอย่างกะทันหันอย่างแปลกประหลาด!
ทุกเรื่องล้วนก่อให้เกิดความปั่นปวนและคลื่นใหญ่ ทั้งยังส่งผลกระทบถึงทุกคนที่อยู่ในที่นี้
“ส่วนเรื่องของลูเยี่ย รอกลับไปที่เมืองเทียนเหอค่อยปรึกษาหารือกันก็ไม่เสียหายอันใด”
ฉีชิงอวินกวาดตามองพวกใต้เท้าเหล่านั้นด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้ง “อย่าลืมว่า ประมุขตระกูลฉิน และท่านแม่ทัพเชี่ยต่างก็รอคอยข่าวของการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงอยู่นะ!”
ทุกคนพลันรู้สึกหนาวพะเยือกในใจ
เสียงประณามต่าง ๆ ที่มีต่อลูเยี่ยพลันเงียบหายไปในทันที
ก่อนหน้านี้ยังมีพานโซวหูอยู่ พวกเขาไม่ต้องหวั่นเกรงฉินอูซางกับเชี่ยหลิงชิว ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไร ก็มีพานโซวหูรับหน้าแทนอยู่แล้ว
แต่ตอนนี้ พานโซวหูตายแล้ว!
คนที่หาเลี้ยงชีพอยู่ใ
