กเริ่ม!
โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาวัตถุภายนอกใด ๆ เพียงแค่อาศัยพลังการต่อสู้ของตนเองเท่านั้น ลูเยี่ยก็สามารถสังหารกูขุยและอีกสิบสามคนได้
เมื่อมีพลังต่อสู้ที่ท้าทายสวรรค์เช่นนี้ จะมีความจำเป็นอันใดต้องอาศัยวัตถุภายนอกอีก?
เวยซุนไม่มีเวลาคิดอะไรมากไปกว่านี้
ลูเยี่ยก้าวออกมาโจมตีแล้วด้วยความเร็วที่รวดเร็วอย่างยิ่ง และการออกหมัดที่รวดเร็วไม่ได้ให้โอกาสเวยซุนได้หายใจแม้แต่น้อย
หมัดหนึ่งพุ่งเข้ามาอีกครั้ง พลังหมัดมีเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงสายฟ้าฟาดที่ระเบิดกึกก้องในท้องฟ้ายามค่ำคืน
“ออกมา!”
เวยซุนไม่เก็บงำพลังไว้อีกต่อไปเขาอัญเชิญวัตถุล้ำค่าออกมา ดาบแห่งวิถีที่เปล่งแสงเจิดจ้า
คมดาบบางราวปีกจักจั่น ใสกระจ่างราวกับน้ำ
ตัวดาบถูกสลักด้วยอักขระลับแปดตัวซึ่งสร้างขึ้นจากลวดลายที่แปลกประหลาด โดยมีข้อความจารึกว่า รวมทุกข์สุขขุนเขาธารา พิษน้ำค้างคร่าร้อยพฤกษา
“ดาบขุนเขาธารา!”
สมบัติวิญญาณระดับตำหนักวิญญาณหลอมขึ้นโดยปรมาจารย์หลอมอาวุธผู้เชี่ยวชาญจากสำนักเพลิงเร้นลับ
ดาบเล่มนี้ไม่อาจพูดได้ว่าเป็นไพ่ตายอะไรเลย
แต่ในสายตาของคนภายนอกดาบแห่งวิถีเล่มนี้นับว่าเป็นวัตถุล้ำค่าชั้นเลิศที่หายากยิ่งนัก
ทันทีที่ดาบอยู่ในมือท่วงท่าของเวยซุนพลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
“มังกรวารีทะยานเมฆา!”
เวยซุนเหวี่ยงดาบฟันออกไป แสงดาบแผ่กระจายราวกับเมฆเหนือผืนน้ำ มีมังกรวารีพุ่งทะยานออกมาจากม่านเมฆน้ำ
เพียงดาบเดียวก็แสดงให้เห็นถึงพล
