บทที่ 68 อาจูผู้นี้มีที่มาอันประหลาดปีศาจใหญ่ขอบเขตแท่นทองคำเหล่านี้ช่างเจนจัดนัก!
ลูเยี่ยสังเกตเห็นว่านับตั้งแต่ปีศาจใหญ่ทั้งสี่ตนปรากฏตัวขึ้น พลังปราณบนร่างของแต่ละตนล้วนส่งสัญญาณตอบรับกัน เตรียมพร้อมที่จะโจมตีปกคลุมพื้นที่ใกล้เคียงไว้จนหมดสิ้น
ไม่เหลือช่องโหว่แม้แต่จุดเดียว!
ตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่ก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง ซึ่งสอดคล้องกับรูปแบบสี่ทิศแปดทิศอย่างลึกลับ
หากติดอยู่ในรูปแบบการจัดทัพเช่นนี้ เมื่อเริ่มการต่อสู้ ตนเองจะไม่มีที่ว่างให้หลบหลีกได้เลย
“พวกเขานั้นช่างให้เกียรติข้าผู้นี้ยิ่งนัก”
ลูเยี่ยถอนหายใจอย่างรำพึง
เดิมทีเขาตั้งใจจะลองใช้กำลังความสามารถของตนเองเดิมพันสักตั้ง ท้าทายขีดจำกัดของตน
แต่ความจริงนั้นโหดร้ายเหลือเกิน ปีศาจใหญ่ทั้งสี่ตนนี้มองว่าเขาเป็นศัตรูอันดับหนึ่งอย่างชัดเจน ทำให้ลูเยี่ยตัดสินใจละทิ้งความคิดที่จะท้าทายขีดจำกัดไปในทันที
ทำได้เพียงต้องใช้ไม้ตายเท่านั้นแล้ว!
ลูเยี่ยพลิกฝ่ามือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อซ้าย ยันต์อัญเชิญวิญญาณเกราะทองปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน
“ผู้นี้รู้สึกแต่เพียงเสียดายว่าพลังของตนนั้นอ่อนแอเกินไป!”
อีกาหัวขาวถอนหายใจกล่าวว่า “หาไม่แล้วจะต้องให้ท่านใต้เท้าลงมือจัดการสัตว์เดรัจฉานไร้ยางอายเหล่านี้ได้อย่างไร?”
“ฮึ! เจ้าตัวเล็กนี้กล้าดียังไงมาด่าพวกเรา ช่างเถอะ ข้าจะลงมือเป็นคนแรกเพื่อเป็นตัวอย่างให้พวกเจ้าได้เห็น!”
ชายหนุ่มอาภรณ์แดงอดไม่ไหวหั
