วเราะขึ้นมา แต่ในส่วนลึกของดวงตากลับมีประกายสังหารพลุ่งพล่าน
เขาก้าวออกไปก้าวหนึ่ง ปราณปีศาจทั่วร่างก็พลุ่งพล่าน
“ช้าก่อน!”
ด้านข้าง หญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสที่มือหนึ่งกำลังถือใบบัวขนาดใหญ่พลันเอ่ยปากขึ้น
“เป็นอะไร? เจ้าต้องการแย่งชิงความดีความชอบกับข้าหรือ?”
ชายหนุ่มอาภรณ์แดงยิ้ม “ช่างเถิด มอบให้เจ้าแล้วจะเป็นอะไรไป?”
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
สายตาของหญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสจ้องมองอีกาหัวขาวอย่างไม่กะพริบ ใบหน้าอันงดงามของนางแสดงอารมณ์ที่ไม่แน่นอน!
“สหายเต๋าเหออวิ๋น เจ้าเป็นอะไรไป?”
ชายชราผมขาวในอาภรณ์เทาเอ่ยปาก
ชายหนุ่มร่างผอมสูงที่สะพายดาบเลือดก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเช่นกัน และหันไปมองหญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใส
ปีศาจใหญ่ทั้งสามตนต่างสังเกตเห็นว่าหญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสนั้นมีบางอย่างผิดปกติ
อีกาหัวขาวรู้สึกอึดอัดกับสายตาของหญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใส จึงบ่นพึมพำว่า “มองอะไร? ไม่เคยเห็นอีกาหัวขาวหล่อ ๆ อย่างข้ามาก่อนหรือไร”
ทว่าเห็นหญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสราวกับตื่นจากภวังค์ นางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกล่าวว่า “ขออนุญาตถามท่าน ว่าท่านมาจากเทือกเขาเฉียนเฟิงในเขตหวงห้ามที่หกใช่หรือไม่”
อีกาหัวขาวชะงักไปชั่วขณะ “เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
ร่างอันบอบบางของหญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสสั่นเล็กน้อย พึมพำว่า “ไม่น่าแปลกใจ ไม่น่าแปลกใจเลย…”
“หรือว่าที่มาของปีศาจนกนี้อาจจะมีความแปล
