เป็นโทษประหารทั้งตระกูล!
แต่ในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา เรื่องเช่นนี้กลับเกิดขึ้นทั่วทุกหนแห่งในใต้หล้า ไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้เลย
ฉีชิงอวินรู้ดีว่า แม้จะรายงานเรื่องการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ให้ราชสำนักทราบ ก็คงไร้ประโยชน์
“ดี! ดีมาก! ต่อหน้าข้าผู้เป็นกรมปราบปีศาจ กลับกล้าวางแผนส่งปีศาจเหล่านั้นมาจัดการกับนายกองของกรมปราบปีศาจของข้า!”
ในชั่วขณะนั้น ลวีเชอก็โกรธจัด ดวงตาเย็นเยียบและน่าเกรงขาม
เขาก็ไม่คาดคิดว่าเพื่อจะกำจัดลูเยี่ย พวกชายชราเหล่านั้นจะใจดำบ้าคลั่งถึงขั้นนี้!
ลวีเชอลุกพรวดขึ้นมา “ปีศาจใหญ่ขอบเขตแท่นทองคำปรากฏแล้ว มันกำลังคุกคามชีวิตของผู้แข็งแกร่งที่เข้าร่วมล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิอย่างร้ายแรง! พวกเราทั้งหมดไมอาจเพียงแค่มองดูอยู่เฉย ๆ!”
ไม่มีใครโง่ ทุกคนมองออกว่าลวีเชอต้องการไปช่วยลูเยี่ย
พานโชวหูมองอย่างเจ้าเล่ห์ “ได้สิ เจ้าแน่ใจหรือว่าพวกเราทุกคนสามารถเข้าไปในภูเขาพร้อมกัน?”
เซวียไป๋ซง, เทียนปอฉง และคนอื่น ๆ ต่างมองดวยแววตาเจ้าเล่ห์
หัวใจของลวีเชอจมดิ่งลงถึงก้นเหว เขานึกขึ้นได้ว่า หากปล่อยให้คนอย่างพานโชวหูซึ่งเป็นปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์เข้าไปในภูเขา ลูเยี่ยย่อมมีชะตากรรมที่ต้องตายเร็วขึ้นอย่างแน่นอน!
“วางใจเถิด พวกเราจะไม่ทำผิดกฎของการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ”
พานโชวหูกล่าวเรียบ ๆ “แต่ใครจะคิดละว่าเขาไป๋เยี่ยนจะมีปีศาจใหญ่ขอบเขตแท่นทองคำปรากฏตัว? หากลูเยี่ยต้องตาย ก็
