นานขาดทันที
“โคมไฟนั่นถูกข้าจัดการไปนานแล้ว ความตายของพวกเจ้าไม่เกี่ยวอะไรกับท่านใต้เท้าของข้าหรอก” อีกาหัวขาวกล่าวเย้ย
ลูเยี่ยถอนหายใจยาว รู้สึกโล่งอก แต่หากเวยซุนไม่ตาย ความแค้นในใจเขาย่อมไม่อาจคลี่คลาย
จากนั้นลูเยี่ยกลับไปยังเส้นทางเดิมเพื่อเก็บเกี่ยวของรางวัล เพราะก่อนหน้านี้เขามัวแต่ไล่ล่าศัตรูจนไม่มีเวลาจัดการ
ครู่ต่อมา ลูเยี่ยมีถุงเก็บของเพิ่มขึ้นมากว่าสามสิบใบ ซึ่งบรรจุซากปีศาจที่เป็นผลงานจากการล่าสัตว์
น่าเสียดายที่กฎห้ามผู้เข้าร่วมนำวัตถุล้ำค่าติดตัวมา จึงแทบไม่มีสิ่งใดให้เก็บเกี่ยวเพิ่มเติมจากตัวศพ
แต่เขาก็พบอาวุธระดับตำหนักวิญญาณจากพวกยอดฝีมือ ซึ่งเป็นสิ่งที่ศัตรูแอบซ่อนไว้ล่วงหน้า
“แปลกนัก ถุงเก็บของของคนพวกนี้หายไปหมดแล้ว” อีกาหัวขาวกล่าวอย่างสงสัย
ศพติดต่อกันถึงเจ็ดศพไม่มีถุงเก็บของติดอยู่เลย ราวกับมีคนมาขโมยของไปก่อนหน้า
“ลองหาดูอีกครั้ง” ลูเยี่ยสั่ง เขาค้นหาศพที่เหลือและพบว่าถุงเก็บของหายไปทั้งหมดจริง ๆ
“ขาดไปยี่สิบเก้าใบ…” ลูเยี่ยยืนอยู่ที่ที่สังหารเซวียเป่ยเหิง
อีกาหัวขาวสบถด้วยความโกรธที่คนขโมยของรางวัลของลูเยี่ยไป
“พวกเรากลับมาทันเวลาพอดี คู่ต่อสู้คนนี้สามารถหลบเลี่ยงการตรวจจับได้ ไม่ธรรมดาเลย” ลูเยี่ยกล่าว
“เจ้าช่วยข้าคุ้มกันหน่อย ข้าจะเข้าจับตัวมันออกมาเอง!” อีกาหัวขาวรับคำสั่ง
ลูเยี่ยนั่งขัดสมาธิ เริ่มโคจรพลังตามคัมภีร์หลอมเก้าแห่งฮุนตุน เข้าสู่สภาวะมนุษย์กั
