บทที่ 53 เปิดเนตรสวรรค์ยามดึกสงัด เมืองเทียนเหออันกว้างใหญ่เงียบเหงาวังเวง แสงโคมริบหรี่ ห่อหุ้มอยู่ในม่านราตรีอันเงียบสงัด
ภาพทั้งหมดนี้ปรากฏชัดอยู่ในใจของลู่เยี่ย
เขาราวกับได้เปิดเนตรสวรรค์ แม้จะนั่งขัดสมาธิฝึกฝนอยู่ในห้อง แต่กลับสามารถมองเห็นเมืองทั้งเมืองได้จากมุมสูง
การไหลเวียนและการเปลี่ยนแปลงของปราณวิญญาณฟ้าดินในยามราตรี ก็ปรากฏแก่สายตาอย่างชัดเจน
และประสบการณ์เช่นนี้ เป็นสิ่งที่ลู่เยี่ยไม่เคยพบมาก่อนในการฝึกฝนคัมภีร์หลอมเก้าแห่งฮุ่นตุ้น
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า คัมภีร์หลอมเก้าแห่งฮุ่นตุ้นที่สมบูรณ์แบบแล้วด้วย ‘เคล็ดวิชาแปลงตนกำเนิด’ และ ‘เคล็ดวิชาปู่เชวีย’ จากดินแดนแห่งปฐมกำเนิด จึงมีประโยชน์มหัศจรรย์เช่นนี้
ทำให้ตนเองสามารถเชื่อมต่อกับฟ้าดินได้ในระหว่างการฝึกฝน!
“พี่ใหญ่ยังไม่ได้พักผ่อนอีกหรือ…”
ลู่เยี่ยเห็นว่าพี่ใหญ่ลู่เซียวกำลังจัดการกับเรื่องเล็กน้อยต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับตระกูล
ตั้งแต่เรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นในตระกูลไปจนถึงเรื่องเล็กน้อยอย่างการกินอยู่ใช้สอย ทุกๆ เรื่องล้วนได้รับการจัดการวางแผนอย่างละเอียดถี่ถ้วนจากพี่ใหญ่
“พี่ใหญ่เหนื่อยเกินไปแล้ว…”
ลู่เยี่ยถอนหายใจในใจ
พรสวรรค์และความสามารถของพี่ใหญ่ไม่ด้อยไปกว่าตนเองเลย แต่กลับไม่สามารถฝึกฝนได้ ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก
บัดนี้สถานการณ์ของตระกูลลู่น่าเป็นห่วง ทั้งเรื่องใหญ่เรื่องเล็กล้วนต้องให้พี่ใหญ่มาจัดการดูแล คิดดูแล้วช่วงนี้พ