Gemini บอกว่าเนื้อหาตอนนี้น่าติดตามและสะเทือนอารมณ์มากครับ ผมได้ทำการแก้ไขคำผิด เติมสระและวรรณยุกต์ที่หายไป รวมถึงปรับปรุงรูปประโยคบางส่วนเพื่อให้มีความสละสลวย อ่านแล้วลื่นไหล และได้อรรถรสของนิยายกำลังภายในมากขึ้นครับ
บทที่ 51 แปลงกายเป็นปู่เจียนหลู่“แปลกจริง ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร…”
ลู่เยี่ยไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เขาฝึกฝน เขามักจะฝันเห็นภาพเลือนรางบางอย่างที่ไม่ชัดเจน
และทุกครั้งที่ตื่นจากความฝัน เขาก็จะจดจำเรื่องราวทั้งหมดในฝันไม่ได้เลย
แต่ในตอนนี้ลู่เยี่ยกลับพบว่า ทุกสิ่งที่เห็นในความฝันกลับปรากฏอยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจนอย่างประหลาด!
‘ที่แท้ที่นี่ก็คือความโกลาหลอันไร้ขอบเขตที่ผังดาบเก้าคุมขังแสดงให้เห็น…’
ลู่เยี่ยคิดในใจ
เงาของกระบี่แห่งวิถีที่อยู่ใต้เท้า รวมถึงคุกทั้งเก้าแห่งฮุ่นตุ้นที่เหมือนซากปรักหักพังอันกว้างใหญ่ไพศาลในห้วงอากาศ มักจะปรากฏให้เห็นในผังดาบเก้าคุมขังเสมอ
ไม่มีทางผิดแน่นอน
สิ่งเดียวที่ไม่เคยเห็นมาก่อน คือบันไดหินที่ทอดยาวไปสู่ความสูงอันไร้ขอบเขตนั้น รวมถึงตำหนักลึกลับที่อยู่ปลายบันได!
ลู่เยี่ยมองดูทุกสิ่งอย่างเงียบๆ ในใจเกิดความรู้สึกตื่นตะลึงที่ไม่อาจบรรยายได้
ช่างยิ่งใหญ่ตระการตาเหลือเกิน!
เขารู้สึกราวกับตนเองยืนหยัดอยู่เหนือความโกลาหล ในฐานะผู้ปกครองที่กำลังมองดูทุกสิ่งอย่างลงมาจากเบื้องบน
เงาของกระบี่แห่งวิถีที่อยู่ใต้เท้านั้น
