งเชื่อกึ่งสงสัย
เขารู้สึกว่า เรื่องนี้คงไม่ง่ายดายเช่นนั้น
“เหลือเพียงก้าวเดียวเท่านั้น ข้าก็จะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตชักนำวิญญาณขั้นเก้าได้แล้ว”
“อีกเจ็ดวันก่อนการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ ก่อนถึงเวลานั้น ดูว่าจะสามารถทะลวงขอบเขตตำหนักวิญญาณได้หรือไม่”
ลู่เยี่ยนั่งขัดสมาธิพลางครุ่นคิดถึงเรื่องการฝึกฝน
ในกลางทะเลแห่งจิตสำนึกมีรอยประทับของบรรพจารย์สิบเก้าดวงลอยอยู่ราวกับดวงดาว มีสายฝนโปรยปรายแสงหลากสีลงมา หลอมรวมเข้ากับจิตเทวะของลู่เยี่ย
บนฝ่ามือ ผังดาบเก้าคุมขังอันลึกลับก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง โครงร่างของคุกทั้งเก้าแห่งที่เหมือนซากปรักหักพังก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ…
ส่วนเบื้องหน้าร่างของเขา หินวิญญาณจำนวนมากก็กำลังถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว
ยามค่ำคืนแบบเดียวกัน
ห่างจากเมืองเมืองเทียนเหอไปสามร้อยลี้ มีพื้นที่แห่งหนึ่งที่ปกคลุมไปด้วยความมืดมิดตั้งแต่อดีตกาลจวบจนปัจจุบัน
แม้แต่ในยามกลางวัน พื้นที่แห่งนี้ก็ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดสลัว ชวนให้รู้สึกแปลกประหลาดและลึกลับ
สถานที่ในลักษณะเดียวกันนี้ยังมีอีกห้าแห่งในอาณาเขตต้าเฉียน
ผู้คนทั่วไปเรียกสถานที่เหล่านี้โดยรวมว่า ‘เขตหวงห้ามลึกลับ’
ความหมายคือเขตหวงห้ามลึกลับและคาดเดาไม่ได้
ส่วนเขตหวงห้ามลึกลับที่อยู่ห่างจากเมืองเทียนเหอไปสามร้อยลี้ก็ได้รับการขนานนามว่า ‘เขตหวงห้ามที่หก’
ยามค่ำคืนมืดมิดราวหมึก
ในส่วนลึกของเขตหวงห้ามที่หก ณ เชิงเขาหัวโล้น มีเพียงต้นหม่อนเก่าแก
