ีความชอบก็กลายเป็นงานศพแทน
ผู้ใหญ่ทั้งหลายร่ำไห้ด้วยความเศร้าโศก
มีเพียงโต๊ะของเด็กๆ เท่านั้นที่สนุกสนานที่สุด
ตระกูลลู่
“พี่ใหญ่ ของรางวัลเหล่านี้ หากมีประโยชน์ก็เก็บไว้ ส่วนของที่ไร้ประโยชน์ก็แลกเป็นหินวิญญาณเถิด”
ลู่เยี่ยหยิบถุงเก็บของออกมาแล้วส่งให้ลู่เซียว
ภายในถุงเก็บของบรรจุของที่ได้มาจากเกาะซิงจั๋ว ซึ่งเป็นสิ่งของที่ได้มาจากชัยชนะในการต่อสู้
ลู่เยี่ยเก็บเพียงทรัพยากรที่เหมาะกับการฝึกฝนของตนเอง ส่วนที่เหลือทั้งหมดเขามอบให้กับตระกูล
“ได้”
ลู่เซียวไม่ได้ปฏิเสธ
ตระกูลลู่ประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่ สูญเสียพลังมหาศาล การพึ่งพาทรัพย์สมบัติที่สะสมไว้หลายปีก็ยังสามารถประคองตัวได้ปีครึ่งก็ไม่มีปัญหา
แต่หากปล่อยเวลาล่วงเลยไปนาน ก็ย่อมไม่อาจทนได้
ก่อนที่สถานการณ์ของตระกูลจะดีขึ้น จำเป็นต้องเพิ่มรายรับ ลดรายจ่าย
“ควรประหยัดก็ประหยัด ควรใช้ก็ใช้ อย่าให้ญาติพี่น้องของเราต้องลำบาก”
ลู่เยี่ยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “มีข้าอยู่ ต่อไปข้าจะทำให้ตระกูลกลับมาดีขึ้นอย่างแน่นอน!”
ลู่เซียวตบบ่าน้องชายเบาๆ “อย่าฝืนตัวเองมากเกินไป ต่อให้ทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร คนในตระกูลของเราจะอยู่และก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับเจ้า!”
ลู่เยี่ยยิ้มรับคำ
“ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ข้าอยากปรึกษาเจ้า”
ลู่เซียวกล่าว “อีกเจ็ดวันก็จะถึงวันล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิแล้ว ข้าคิดว่าด้วยสถานการณ์ของตระกูลลู่ในตอนนี้ คงจะดีกว่าถ้าเราไม่เข้าร่วม”
การไม่เข้าร่ว
