ะอธิบายเลยแม้แต่น้อย
จบสิ้นแล้ว!
สีหน้าของหลี่ฮั่นซานซีดขาว เขาตระหนักได้ว่าเรื่องที่ตนลักลอบติดต่อกับเทพแห่งแม่น้ำราชาอสรพิษหางแดง ต้องถูกเปิดเผยแล้วอย่างแน่นอน!
ถึงอย่างไร กรมปราบปีศาจไม่ว่าจะดำรงตำแหน่งสูงหรือต่ำ ล้วนต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบทั้งสิ้น
หากไม่มีหลักฐาน หลวี่เช่อจะไม่ปฏิบัติต่อตนเองเช่นนี้อย่างแน่นอน
“ข้า…”
หลี่ฮั่นซานย่อมไม่ยอมนั่งรอความตาย กำลังจะแก้ตัว แต่ผลลัพธ์คือถูกหลวี่เช่อลงมือทำให้สลบไปในทันที
ตั้งแต่ต้นจนจบ หลวี่เช่อไม่ได้อธิบายอะไรทั้งสิ้น ทั้งยังขี้เกียจฟังหลี่ฮั่นซานอธิบายด้วย
“คุณชายรองลู่ ตามข้ามาเถิด”
หลวี่เช่อหันศีรษะมองไปยังโรงน้ำชาแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากจวนที่ว่าการ
ลู่เยี่ยในอาภรณ์สีดำสนิทกำลังนั่งดื่มชาอย่างเกียจคร้านอยู่ที่นั่น
“ช่างเด็ดขาด!”
ลู่เยี่ยชูนิ้วโป้งขึ้น
“กล่าวชมกันเกินไปแล้ว!”
ใบหน้าอันเคร่งขรึมและแข็งกระด้างของหลวี่เช่อเผยรอยยิ้มเล็กน้อย
ในห้องโถงใหญ่ของจวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจ
เมื่อเห็นหลวี่เช่อ ผู้บัญชาการใหญ่อาภรณ์สีทองของกรมปราบปีศาจแห่งชางโจวหิ้วหลี่ฮั่นซานที่หมดสติเข้ามาราวกับหิ้วลูกไก่ ทุกคนต่างรู้สึกสะท้านในใจ ตระหนักได้ว่ามีเหตุการณ์ใหญ่เกิดขึ้น
และเมื่อเห็นว่าลู่เยี่ยกลับมาพร้อมกับหลวี่เช่อด้วย ทุกคนก็รู้สึกตัวในทันที
การมาของผู้บัญชาการใหญ่หลวี่เช่อครั้งนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับปฏิบัติการปราบปีศาจที่เมืองซงหยางอย่างแน่นอน!
