วดเร็ว
เขาเห็นว่าด้านนอกจวนที่ว่าการไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่กองกำลังของกรมปราบปีศาจปรากฏขึ้น ทุกคนสวมเกราะและถืออาวุธครบมือ
คนที่อยู่แถวหน้าเป็นชายหนุ่มแขนเดียว สวมเสื้อคลุมยาวสีทองเปล่งประกาย นั่งอยู่บนหลังม้าดำอย่างสง่างาม
เขาคือหลวี่เช่อ ผู้บัญชาการใหญ่อาภรณ์สีทองของกรมปราบปีศาจแห่งชางโจว!
ฉายา ‘ยมบาลกระหายเลือด’
ผู้แข็งแกร่งที่มีพลังบำเพ็ญบรรลุถึงขอบเขตแท่นทองคำแล้ว!
หลี่ฮั่นซานจำตัวตนของอีกฝ่ายได้ในทันที และคาดเดาว่าคนผู้นี้น่าจะเป็นคนที่แม่ทัพอาภรณ์สีแดงเซี่ยหลิงชิวส่งมา!
“ผู้ใต้บังคับบัญชา…”
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ กดข่มความไม่สบายใจในใจเอาไว้ เตรียมจะก้าวเดินไปข้างหน้าเพื่อคารวะ
หลวี่เช่อได้เอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ข้าได้รับคำสั่งจากท่านแม่ทัพเซี่ยให้มาจับกุมนักโทษหลี่ฮั่นซาน!”
“คนมา! ล้อมจวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจไว้ ห้ามปล่อยให้ผู้ใดออกไป!”
“ขอรับ!”
กองกำลังผู้แข็งแกร่งที่ติดตามหลวี่เช่อมาลงมือปฏิบัติการในทันที
“นักโทษหรือ?”
สีหน้าของหลี่ฮั่นซานเปลี่ยนไปอย่างมาก “ท่านใต้เท้าหลวี่ ข้าผู้แซ่หลี่ได้กระทำความผิดอันใดหรือ? เหตุใดจึงกลายเป็นนักโทษไปแล้ว?”
ฉัวะ!
ราวกับมีลำแสงวูบผ่านไป
ร่างของหลวี่เช่อปรากฏขึ้นต่อหน้าหลี่ฮั่นซานอย่างกะทันหัน และคว้าคอของอีกฝ่ายไว้
“เจ้ากระทำความผิดอันใด เมื่อไปถึงจวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจแห่งชางโจว เจ้าก็จะรู้เอง”
แววตาของหลวี่เช่อเรียบเฉย ไม่มีท่าทีจ
