านตัวที่จวนที่ว่าการ
“ไป ไปเรียกทุกคนในบ้านมาที่นี่ ข้ามีเรื่องสำคัญจะประกาศ!”
หลังจากจ้าวชิงกลับถึงบ้าน เขาก็รีบเรียกประชุมทุกคนในตระกูลทันที
“เจ้าลูกชั่ว! นั่นเป็นที่นั่งของเจ้าหรือ?”
เมื่อบิดาของจ้าวชิงและบรรดาญาติรวมตระกูลมาถึง พวกเขาก็เห็นจ้าวชิงกำลังนั่งอยู่บนที่นั่งประธานตรงกลาง บิดาของเขาจึงตวาดด่าทันที
“ไม่รู้จักกฎระเบียบเลยสักนิด ไปนั่งข้างๆ ไป!”
พวกญาติในตระกูลต่างก็รู้สึกโกรธมากเช่นกัน
ในตระกูลจ้าว จ้าวชิงเป็นแค่คนเสเพลที่ไร้การศึกษา นิสัยเลวทราม และมักจะไปคลุกคลีกับพวกนักเลงอันธพาลอยู่เสมอ
เมื่อหลายปีก่อน บิดาของเขาใช้ทรัพย์สินและความสัมพันธ์มากมายกว่าจะส่งจ้าวชิงเข้าไปในจวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจ
จากนั้นเป็นต้นมา จ้าวชิงจึงสงบเสงี่ยมลงบ้าง แต่ก็ยังคงถูกคนในตระกูลดูหมิ่นอยู่ดี
จ้าวชิงนั่งนิ่งไม่ขยับ เพียงกล่าวอย่างเนิบช้าว่า “ท่านพ่อ! วันนี้ต่างจากวันวาน ท่านควรพูดกับข้าให้สุภาพหน่อย! มิเช่นนั้น หลังจากที่ข้าประกาศเรื่องใหญ่นั้นแล้ว ข้ารับรองว่าท่านจะต้องเสียใจ!”
“ข้าจะเสียใจอย่างนั้นหรือ?”
บิดาของจ้าวชิงโกรธจนตัวสั่น “ก็ดี เจ้ารีบพูดมา ถ้าข้าเสียใจจริง ข้าจะเรียกเจ้าว่าพ่อเอง!”
“ไม่จำเป็นถึงขนาดนั้น”
จ้าวชิงลุกขึ้นอย่างช้าๆ สายตากวาดมองไปที่พวกญาติที่มักดูถูกเขามาตลอด แล้วกล่าวว่า “ข้าจะไม่ปิดบังพวกท่าน การที่ข้าออกไปปฏิบัติภารกิจปราบปีศาจในครั้งนี้ ข้าได้สร้างความดีควา
