กำลังตรวจนับของที่ริบมาได้จากสงคราม
ทรัพย์สมบัติของราชาอสรพิษหางแดงผู้เป็นเทพแห่งแม่น้ำกลับน้อยแสนน้อยอย่างน่าประหลาดใจ!
เมื่อประเมินมูลค่าวัตถุล้ำค่าประเภทต่างๆ แล้ว มีมูลค่าเทียบได้กับหินวิญญาณระดับต่ำเพียงหนึ่งพันก้อนเท่านั้น
ส่วนปี่ซิ่ว นายกองอาภรณ์สีเขียวแห่งกรมโหรหลวง วัตถุล้ำค่าที่นางพกติดตัวก็มีมูลค่าเทียบเท่ากับหินวิญญาณระดับต่ำห้าร้อยก้อน
เมื่อเปรียบเทียบกันเช่นนี้แล้ว เห็นได้ชัดว่าราชาอสรพิษหางแดงผู้เป็นเทพแห่งแม่น้ำนั้นช่างยากจนเสียจริงๆ!
อีกาหัวขาวกล่าวว่า “ท่านใต้เท้าอาจจะไม่ทราบ ในฐานะที่เป็นเทพแม่น้ำที่ได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนัก ทุกเทศกาลสำคัญก็จำเป็นต้องส่งของกำนัลให้ทั้งผู้ใหญ่และผู้น้อยบ้าง อีกทั้งหากให้น้อยไปก็ไม่ได้! ในวงการขุนนางก็เป็นเช่นนี้แหละ”
ลู่เยี่ยชำเลืองมองอีกาหัวขาว ดูเหมือนปีศาจนกตัวนี้จะรู้เรื่องไม่น้อยเลยทีเดียว
จนกระทั่งนับของที่ริบมาได้ทั้งหมดจนเสร็จ ลู่เยี่ยก็แอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
รวมทั้งหมดสามารถแลกเป็นหินวิญญาณระดับต่ำได้เกือบสามพันก้อน
นับว่าไม่เสียแรงที่มาครั้งนี้
ลู่เยี่ยเข้าใจดีว่า ในฐานะที่เป็นอาณาจักรทางโลก ทรัพยากรสำหรับการฝึกฝนของต้าเฉียนนั้นขาดแคลนอย่างมาก
โดยเฉพาะทรัพยากรฝึกระดับสูง แทบจะถูกผูกขาดโดยสำนักชั้นนำ ตระกูลใหญ่ และราชสำนักต้าเฉียนทั้งสิ้น
เพียงแค่หินวิญญาณระดับต่ำสามพันก้อนเหล่านี้ ก็มีค่าเทียบเท่ากับค่าใช้จ่าย
