งเกาะซิงจั๋วที่ตั้งอยู่กลางแม่น้ำ
“ทุกคนเตรียมสุราสำหรับเซ่นไหว้ดวงวิญญาณของลู่เยี่ยไว้ให้พร้อม”
ฟางเป่ยเจิ้นสูดลมจากแม่น้ำยามค่ำคืน เอ่ยปากอย่างเนิบช้า “รอจนกว่าจะมีข่าวจากทางเทพแห่งแม่น้ำส่งมาถึง พวกเราก็จะนำสุราเซ่นไหว้ไปส่งลู่เยี่ยให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ!”
ประโยคนั้นทำให้เขาและเหล่าองครักษ์ปราบปีศาจทั้งสามอดยิ้มกว้างไม่ได้
ในความมืดยามราตรี เกาะซิงจั๋วก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟอันเจิดจ้า
ปีศาจต่างๆ ที่อาศัยอยู่บนเกาะนี้ต่างไม่ได้รู้เลยว่า ภายในตำหนักใหญ่ที่เทพแห่งแม่น้ำจัดงานเลี้ยง ได้เกิดการสังหารอันนองเลือดขึ้นแล้ว
จนกระทั่งลู่เยี่ยได้เหยียบเท้าลงไป
เกาะซิงจั๋วทั้งเกาะจมลงอย่างฉับพลัน
ซู่!
น้ำจากแม่น้ำซงหยางที่ไหลเชี่ยวกรากโดยรอบเกาะก็เดือดพล่านขึ้นมาอย่างรุนแรงทันที
น้ำขุ่นสูงเทียมฟ้า ม้วนตัวเป็นหิมะกองใหญ่!
เกาะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อาคารถล่ม หินแตกราว ราวกับเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่
เหล่าปีศาจที่อาศัยอยู่บนเกาะถูกบดขยี้จนตายนับไม่ถ้วน บรรยากาศที่เคยคึกคักพลันมลายหายสิ้นไป
เสียงกรีดร้อง เสียงครวญครางดังขึ้นสลับกันไปมา เปลี่ยนความเงียบสงบยามราตรีกาล
“บัดซบ!”
อีกาหัวขาวกระพือปีกขึ้นสู่ท้องฟ้า มาถึงขอบเมฆแล้วมองลงไปยังเบื้องล่าง
เห็นบริเวณโดยรอบเกาะซิงจั๋ว มีแสงสว่างเจิดจ้าของค่ายกลควบคุมสามสิบหกแนวพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ครึ่งหนึ่งมืดดำราวกับน้ำหมึก
อีกครึ่งหนึ่งขาวสว่างราวกับหิมะ
หนึ่งห
