เพียงแค่ของกำนัลที่นำมาแสดงความยินดีก็กองเป็นภูเขาสูงเทียมฟ้าแล้ว
ลู่เยี่ยติดตามหลานสุ่ยหลางจวินขึ้นเกาะมา ระหว่างทางได้พบเห็นปีศาจมากมายหลายตน
มีพวกปีศาจที่ยังไม่แปลงกายเป็นมนุษย์ เช่น เต่าเฒ่าขนาดใหญ่เท่ากับหินโม่ ปูที่มีขนปกคลุมไปทั่วร่าง กุ้งเขียวที่มีความยาวถึงสามฉื่อ…
มีปีศาจที่แปลงกายเป็นมนุษย์แล้ว แต่ยังคงรักษาลักษณะเฉพาะของปีศาจไว้ เช่น บุรุษที่มีหัวเป็นปลา หญิงสาวที่แบกเปลือกหอยไว้บนหลัง และอื่น ๆ
เมื่อมองออกไปในคราวเดียว ปีศาจเหล่านั้นก็มีรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาดแตกต่างกันไป
โดยเฉพาะรูปลักษณ์ของปีศาจหญิงหอยมุกผู้นั้น ทำให้ลู่เยี่ยเกือบจะควบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่
‘หากปีศาจเหล่านี้ถูกสังหารทั้งหมด หม้อเดียวคงใส่ไม่หมดแน่..’
ลู่เยี่ยรำพึงในใจ
“เจ้ากำลังกลืนน้ำลายอยู่หรือ?”
หนึ่งในกุ้งสีเขียวยาวสามฉื่อที่หน้าตาดุร้าย ทันใดนั้นก็ตวาดเสียงต่ำ แล้วมองไปทางลู่เยี่ยด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร
สายตาของเด็กหนุ่มมนุษย์ผู้นี้ช่างไร้มารยาทเหลือเกิน!
ราวกับมองมันเป็นอาหารบนจานไปแล้ว
“ไปให้พ้น! คุณชายลู่คือแขกผู้มีเกียรติที่ท่านเทพแห่งแม่น้ำเชิญมา!”
หลานสุ่ยหลางจวินถลึงตาไล่ปีศาจกุ้งตัวนั้นไป
