บทที่ 36 หนทางคับแคบ
แสงอัสดงยามเย็นทอประกาย
ภายในห้องโถงของวิหารเทพแห่งแม่น้ำ ร่างของเจียวชิงและผู้ดูแลนอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้น
พื้นที่เปรอะเปื้อนด้วยเลือดสีสด เป็นประกายวาววับดั่งเปลวเพลิงภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น
ฟางเป่ยเจิ้นโกรธจัดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน กล่าวตำหนิลู่เยี่ย “ผู้ติดตามของเทพแห่งแม่น้ำที่ได้รับแต่งตั้งจากกรมโหรหลวง แต่เจ้ากลับสังหารโดยไม่ไต่สวนให้ชัดเจนเสียก่อน!”
“ยังมีผู้ดูแลผู้นี้อีก เขาเป็นคนสนิทของเทพแห่งแม่น้ำราชาอสรพิษหางแดง! เมื่อเขาตายไปแล้ว ราชาอสรพิษหางแดงจะยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ ได้อย่างไร?”
“การกระทำของเจ้ามิใช่มาปราบปีศาจ แต่มาเพื่อสร้างปัญหาชัด ๆ!”
เสียงตำหนิด้วยความโกรธของฟางเป่ยเจิ้นยังคงก้องกังวานไปทั่วทั้งห้องโถงเป็นเวลานาน
ลู่เยี่ยเดินไปยังร่างของเฒ่าสวีเถาอย่างไม่สนใจสิ่งใด แล้วใช้นิ้วดีดเบา ๆ
พรึ่บ!
เปลวเพลิงสายหนึ่งตกลงมา ร่างของเฒ่าสวีเถาก็ถูกเผาจนมอดไหม้เป็นจุณทันที
“ไปให้ดีเถิด”
ลู่เยี่ยเอ่ยเบา ๆ พลางหยิบไหสุราออกมาเทลงบนพื้น
“ลู่เยี่ย เจ้าได้ฟังที่ข้าพูดอยู่หรือไม่!”
