บทที่ 35 สังหารปีศาจที่วิหารเทพแห่งแม่น้ำ
ฤดูฝนมาถึงแล้ว พายุฝนกระหน่ำไม่หยุดหย่อน ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนกระทั่งยามวิกาล
ลู่เยี่ยและคณะจำต้องค้างคืนในวัดร้างกลางป่าแห่งนี้
“แปลกจริง โอกาสทองเช่นนี้ เหตุใดเขาจึงอดใจไม่ลงมือได้นะ?”
ลู่เยี่ยฉงนใจ
เขานอนหลับไปแล้วหนึ่งตื่น ตอนนี้กำลังนั่งดื่มสุราข้างกองไฟด้วยจิตใจที่แจ่มใส
“กำลังอ่านตำราอะไรอยู่?”
ลู่เยี่ยสังเกตเห็นว่าจ้าวชิงกำลังก้มหน้าพลิกอ่านตำราพิสดารเล่มหนึ่ง
“นิยายปราบปีศาจเล่มล่าสุดที่วางจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์จงเหิง”
จ้าวชิงเลียริมฝีปากของเขา ดวงตาฉายแววมีเลศนัย หัวเราะคิกคักพลางกล่าวว่า “ไม่เพียงแต่เนื้อหาจะสนุกเท่านั้น ยังแทรกเรื่องสองแง่สองง่ามที่คนชื่นชอบอยู่ไม่น้อย… สรุปได้คำเดียวว่า สุดยอด!”
“คุณชายรองลู่อยากลองพิจารณาอ่านดูบ้างหรือไม่?”
“ไม่เอา!”
ลู่เยี่ยปฏิเสธอย่างเคร่งครัดและชอบธรรม “ข้ามีนิสัยเรียบร้อยซื่อตรงมาตั้งแต่เด็ก และวิชาที่ข้าฝึกฝนอยู่ก็คือวิชารักษาความบริสุทธิ์อีกด้วย ข้าไม่สามารถทนดูสิ่งเหล่านี้ได้หรอก!”
จ้าวชิงตอบรับเบา ๆ แล้วก้มหน้าอ่านอย่างตั้งใจ เห็นได้ชัดว่าจิตใจจมดิ่งอยู่กับตำราแล้ว
ลู่เยี่ยไม่ได้รบกวนเขา
