เหล่าปีศาจที่นั่งอยู่ในตำหนักใหญ่ต่างหยุดการเคลื่อนไหวในมือ สายตาของพวกเขาจ้องมองไปที่ลู่เยี่ยพร้อมกัน
“เจ้าตัวน้อยนี่น่ะหรือที่จะมาปฏิบัติภารกิจของกรมปราบปีศาจ?”
มีคนกระซิบกระซาบกันด้วยน้ำเสียงแปลกประหลาด
“ความกล้าหาญนั้นมากก็จริง แต่น่าเสียดายที่สมองใช้การไม่ได้”
มีคนมองด้วยสายตาเจือแววขบขัน
“น่าสงสารเด็กน้อยผู้นี้จริง ๆ คงถูกพวกเฒ่าสารเลวในกรมปราบปีศาจหลอกให้มาตายกระมัง ไม่เช่นนั้นจะวิ่งมาหาความตายได้อย่างไร?”
มีคนถอนหายใจเบา ๆ พลางส่ายหน้า
บรรยากาศที่คึกคักกลับเงียบลงในทันที เหลือเพียงเสียงกระซิบกระซาบที่ดังขึ้นไม่หยุด
ร่างสูงสง่าของลู่เยี่ยยืนอยู่ตรงนั้น สายตาของเขากวาดมองทุกอย่างในตำหนักใหญ่อย่างละเอียดไม่มีสิ่งใดตกหล่น
‘งานเลี้ยงมงคลรับอนุภรรยาครั้งเดียว ก็มีปีศาจที่มีพลังบำเพ็ญขอบเขตตำหนักวิญญาณถึงสามสิบเจ็ดตนมาร่วมงาน ราชาอสรพิษหางแดงผู้นี้มีหน้ามีตามากจริง ๆ’
ลู่เยี่ยสังเกตเห็นว่า พวกปีศาจที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนแปลงร่างเป็นมนุษย์แล้ว และมีพลังลมปราณที่แข็งแกร่ง เห็นได้ชัดว่าล้วนเป็นผู้ที่มีชื่อมีเสียง ไม่อาจเทียบกับพวกปีศาจตัวเล็กข้างนอกได้
นอกจากนี้ ยังมีผู้ฝึกตนมนุษย์อีกห้าคน!
