“ภารกิจของพวกเราในครั้งนี้คือการสืบสวนความจริงให้กระจ่าง และคืนความยุติธรรมให้กับชาวเมืองซงหยาง!”
“หากคุณชายรองลู่มีข้อสงสัยใดเกี่ยวกับปฏิบัติการในครั้งนี้ ก็สามารถสอบถามจ้าวชิงได้เลย”
หลังจากฟางเป่ยเจิ้นพูดจบ จ้าวชิงก็รีบประสานมือคำนับทันที “ข้าน้อยจ้าวชิง คารวะคุณชายรองลู่ หากมีข้อสงสัยใด โปรดถามได้ตามสบาย!”
“ไม่จำเป็นแล้ว”
ลู่เยี่ยยิ้มพลางส่ายหน้า “ในเอกสารได้เขียนไว้อย่างชัดเจนแล้ว”
ตามที่บันทึกในเอกสาร เมืองซงหยางมีขนาดไม่ใหญ่ ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่ค่อนข้างห่างไกล มีเพียงสามพันแปดร้อยครัวเรือน ชาวบ้านในเมืองส่วนใหญ่ดำรงชีวิตด้วยการทำไร่ไถนาและล่าสัตว์
เมื่อครึ่งเดือนก่อน กลุ่มปีศาจน้ำฝูงหนึ่งฉวยโอกาสยามค่ำคืน บุกขึ้นมาจากแม่น้ำซงหยาง ก่อเหตุเผาทำลาย สังหาร ปล้นสะดม และสังหารชาวเมืองไปเกือบหนึ่งร้อยคน
ตามที่จ้าวชิงสันนิษฐาน กลุ่มปีศาจน้ำเหล่านั้นน่าจะเป็นบริวารของเทพแห่งแม่น้ำนามว่า ‘ราชาอสรพิษหางแดง’
หลังจากรับทราบเรื่องทั้งหมด จ้าวชิงก็รีบกลับไปที่กรมปราบปีศาจทันที รายงานเรื่องนี้ต่อจวนที่ว่าการเพื่อบันทึกลงในสำนวนคดี
เนื้อหาเหล่านี้ล้วนมีบันทึกอยู่ในเอกสารทั้งสิ้น
