เกือบจะพร้อมกันนั้น ลู่เยี่ยก็ลงมีดตัดลำต้น จากนั้นผ่าเถาวัลย์ออกจากตรงกลาง แล้วกระชากอย่างรุนแรง
ใยแมงมุมสีทองที่อยู่บนผิวของเถาวัลย์ก็ถูกดึงขาดออกทั้งหมดด้วยกำลังอันแข็งแกร่ง ตกลงสู่ฝ่ามือของลู่เยี่ย
เขาก้มลงเก็บรากและลำต้น ใช้นิ้วมืออันคล่องแคล่วดึงออกทีละเส้น จนเก็บรวบรวมรากเล็ก ๆ ได้เก้าเส้นอย่างราบรื่น
“สำเร็จแล้ว เจ้าลองตรวจนับดูหน่อย”
ลู่เยี่ยแยกใยแมงมุมและรากออกมาเก้าเส้น แล้วจัดวางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าของหม่าซิ่วเหวิน
กระบวนการผ่าพิสูจน์ทั้งหมดเสร็จสิ้นเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น
“นี่… มัน…”
หม่าซิ่วเหวินตกตะลึง
เดิมทีเขาคิดว่าลู่เยี่ยจะแสดงเคล็ดวิชาลับการผ่าพิสูจน์ที่มหัศจรรย์ แต่ใครจะคิดว่าการผ่าพิสูจน์ของลู่เยี่ยจะเรียบง่ายและรุนแรงเช่นนี้?
นี่ไม่ใช่การผ่าพิสูจน์ แต่เหมือนกับการคว้าเป็ดตัวหนึ่งมาแล้วผ่าท้องถอนขนเป็ดเลยทีเดียว!
ทุกคนในห้องโถงใหญ่ต่างมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก นี่ก็ใช้ได้หรือ?
นั่วนั่วชะงักงัน ในใจรู้สึกสงสัย เจ้าโจรหน้าด้านคนนี้รู้อะไรมากมายนัก เขายังซ่อนเรื่องที่นางไม่รู้ไว้อีกมากเพียงใดกันแน่?
“คุณชายรองลู่ ท่านทำได้อย่างไรกันแน่?”
