ราชสำนักต้าเฉียนเคยส่งยอดฝีมือระดับสูงไปสังหารราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณอยู่หลายครั้ง แต่ล้วนกลับมามือเปล่า จึงพอจะคาดเดาได้ว่าราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณตัวนั้นรับมือได้ยากเพียงใด
ฟางเป่ยเจิ้นจึงกล่าวต่อว่า “ท่านใต้เท้าหลี่ฮั่นซานกล่าวว่า คุณชายรองลู่มีพรสวรรค์อันล้ำเลิศ เป็นดั่งมังกรในหมู่มนุษย์ เมื่ออายุสิบเอ็ดปีก็เคยใช้ดาบสังหารปีศาจร้ายมามากมาย ด้วยเหตุนี้จึงอยากใช้โอกาสนี้ทดสอบว่าคุณชายรองลู่ว่าจะสามารถง้างปากอีกาหัวขาวตัวนี้ได้หรือไม่”
“หากทำได้ ไม่เพียงแต่จะผ่านการทดสอบทักษะการลงทัณฑ์แล้ว แต่ยังได้สร้างความดีความชอบอันใหญ่หลวงอีกด้วย นับเป็นการได้ประโยชน์ทั้งสองทาง!”
นั่วนั่วหัวเราะอย่างเย็นชา “เหลวไหล นี่เป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้ จะเรียกว่าได้ประโยชน์ทั้งสองทางได้อย่างไร?”
แม้นั่วนั่วจะแค้นเคืองลู่เยี่ยจริง แต่นางก็รู้ชัดว่าจุดประสงค์ที่ท่านอาจารย์ส่งนางมานั้นก็เพื่อไม่ให้ลู่เยี่ยถูกกลั่นแกล้ง
ดังนั้น ในเรื่องนี้นางจะไม่ยอมถอยให้โดยเด็ดขาด!
ฟางเป่ยเจิ้นฝืนยิ้ม เขากำลังจะอธิบาย
แต่ลู่เยี่ยพลันเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน “เจ้ามาจากเขตหวงห้ามลึกลับแห่งเทือกเขาเฉียนเฟิงจริงหรือ?”
