บทที่ 25 ความแค้นที่สังหารบุตรชาย
ณ หอจันทรา ที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู่
“ฮ่า ๆ ๆ ไม่เสียแรงที่เป็นว่าที่บุตรเขยของข้า ฉินอู๋ซางจริง ๆ ถึงกับได้เซี่ยหลิงชิวมาสนับสนุนเขาอีกแรง!”
ฉินอู๋ซางตบโต๊ะร้องอย่างยินดี แหงนหน้าหัวเราะเสียงดังลั่น
หลังจากผ่านไปหนึ่งคืน เรื่องที่เกิดขึ้นที่สำนักศึกษาเทียนเหอและจวนเจ้าเมืองต่างถูกปิดข่าวทั้งหมด
แต่กลับไม่อาจปิดบังหูตาของฉินอู๋ซางผู้เป็นประมุขตระกูลฉินผู้นี้ได้
แม้กระทั่งรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องที่ลู่เยี่ยก่อเรื่องอื้อฉาวในสำนักศึกษาเทียนเหอ รวมถึงสาเหตุที่เจ้าเมืองเทียนป๋อฉงถึงกับต้องคุกเข่า ทั้งหมดนั้นล้วนมาถึงหูของฉินอู๋ซาง
“แปลกนัก เซี่ยหลิงชิวเป็นถึงแม่ทัพอาภรณ์สีแดงแห่งกรมปราบปีศาจเหตุใดนางจึงกล้าฝ่าฝืนกฎหมายแห่งต้าเฉียน แล้วเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งในโลกมนุษย์ นางไม่กลัวถูกกล่าวโทษหรือ?”
หลิวจิ่นผู้สวมชุดคลุมผ้าธรรมดาและมีใบหน้าที่ไม่โดดเด่นรู้สึกสงสัยอย่างมาก
“นั่นสิ นี่แหละคือสิ่งที่น่าสนใจที่สุด ไม่ใช่หรือ?”
ฉินอู๋ซางนั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ พลางกล่าวอย่างใจเย็น “ลูกเขยของข้าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว!”
