เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้มีความผันแปรและความผิดปกติมากเกินไป ทำให้นางได้กลิ่นอายของความไม่ชอบมาพากล
“ช้าก่อน! เรื่องราวยังไม่ได้สะสางให้ชัดเจน พี่สะใภ้ใหญ่จะจากไปเช่นนี้ได้อย่างไร”
ลู่เยี่ยไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว
“เจ้าจะสร้างความวุ่นวายไปอีกนานเท่าใดกัน?”
พานอิ๋งซิ่วมีสีหน้าหม่นหมองลง
“รายได้ที่ขาดหายไปในบัญชีของหอจันทรานั้น ข้าจะไม่ถือสา”
“เจตนาของเจ้าที่ยุยงให้ข้าไปสะสางบัญชีกับท่านลุงฉิน ข้าก็จะไม่ใส่ใจ”
“รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้ที่สำนักศึกษาเทียนเหอ ข้าก็ไม่เอาความด้วยเช่นกัน”
“แต่ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป เจ้าจะต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง”
“ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง จงจงรักภักดีต่อตระกูลลู่อย่างสมบูรณ์!”
“หรือไม่ก็ให้พี่ชายของข้าหย่าขาดกับเจ้า แล้วขับไล่เจ้าออกจากตระกูลลู่!”
ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มดุจคมมีดที่ทำให้ผู้คนเกรงกลัว เสียงทุ้มต่ำของเขาดังกังวานไปทั่ว ก้องอยู่ในห้องโถงใหญ่เนิ่นนาน
“หย่าขาดกับข้า! ?”
ในยามนี้ พานอิ๋งซิ่วราวกับถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง ไม่อาจทนได้อีกต่อไป ดวงตาคู่งามของนางเบิกกว้างด้วยความโกรธ!
