ดวงตาของพานอิ๋งซิ่วฉายแววเย็นชา นางกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นก็รอดูเถิด คอยดูว่าสิ่งที่รออยู่จะเป็นข่าวร้าย หรือข่าวดีกันแน่!”
เพิ่งเอ่ยถึงตรงนี้ บ่าวสูงอายุผู้หนึ่งก็รีบร้อนเข้ามารายงานว่า
“คุณชายใหญ่ หลังจากทราบเรื่องที่ประมุขตระกูลก่อเรื่องที่สำนักศึกษาเทียนเหอ บรรดาผู้ติดตามและยอดฝีมือนอกตระกูลที่รับใช้ตระกูลลู่ของพวกเรา ส่วนใหญ่แล้วต่างพากันจากไปโดยไม่บอกกล่าว ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงไม่ถึงสิบคนเท่านั้น”
“อะไรนะ?”
ทุกคนต่างรู้สึกสะเทือนใจ ต้นไม้ใหญ่ของตระกูลลู่ยังไม่ล้มเลยนี่ พวกลิงวานรเหล่านั้นจึงหนีไปก่อนแล้วหรือ?
ต้องรู้ไว้ว่า ก่อนหน้านี้ตระกูลลู่เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของเมืองเทียนเหอ และยังครองตำแหน่งอันดับหนึ่งอย่างมั่นคง ทั้งสายตรงและสายรองรวมกันแล้วมีคนในตระกูลมากถึงสามพันคน
ในจำนวนนั้น เฉพาะผู้ติดตามและยอดฝีมือนอกตระกูลที่รับใช้ตระกูลลู่ก็มีมากถึงกว่าสามร้อยคน
แต่ตอนนี้ เหลือแค่ไม่ถึงสิบคนเท่านั้น!
คงเห็นได้ชัดว่า บรรดาผู้ติดตามและยอดฝีมือนอกตระกูลก็สูญเสียความเชื่อมั่นในตระกูลลู่ไปแล้ว พวกเขาตัดสินใจหนีออกจากเรือล่วงหน้าเลยทีเดียว
