นอาภรณ์ นางจึงขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ถูกต้อง”
ลู่เยี่ยนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพควรเก็บคราบเลือดบนเสื้อผ้าไว้ให้ดี มันจะมีประโยชน์อย่างยิ่งในภายหลัง!”
เซี่ยหลิงชิวชะงักไป ยังไม่ทันได้ถามอะไร ก็มีเสียงใสกังวานของหญิงสาวน่ารักดังมาจากด้านนอกรถม้า
“ท่านอาจารย์ ถึงจวนเจ้าเมืองแล้วเจ้าค่ะ”
จวนเจ้าเมือง?
ดวงตาของลู่เยี่ยเป็นประกายขึ้นมา เซี่ยหลิงชิวมาจวนเจ้าเมืองทำไมกัน?
ในห้วงความคิดนั้น เขาก็นึกถึงเจ้าเมืองเทียนป๋อฉงเฒ่าชั่วช้าผู้ไร้ซึ่งความเป็นคนผู้นี้!
