“ไปกันเถอะ สำนักศึกษาเทียนเหอแห่งนี้ ไม่อยู่ก็ดีแล้ว!”
เซี่ยหลิงชิวพาลู่เยี่ย ลู่ผิง และหยวนคุนจากไปพร้อมกัน
ตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีใครกล้าขัดขวาง
“เดินหมากผิดพลาดไปเพียงตาเดียว ความสำเร็จที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมกลับพังทลาย! ก่อเรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ จะจบลงได้อย่างไรกันเล่า…”
เจ้าสำนักเซวียไป๋ซงถอนหายใจยาว ดูเหมือนคนไร้วิญญาณ
เรื่องราวในวันนี้วุ่นวายเกินไปแล้ว
หากถูกกรมโหรหลวงแห่งต้าเฉียนสืบสวน ตัวเขาในฐานะเจ้าสำนักย่อมหนีไม่พ้นความผิด!
“ท่านเจ้าสำนักไม่ต้องกังวล พวกเราทำเพื่อตระกูลพาน ตระกูลพานย่อมไม่ยืนดูอยู่เฉย ๆ แน่”
ผู้อาวุโสสูงสุดหลี่ฉางเฟิงก้าวเข้าไปข้างหน้าแล้วส่งเสียงกระซิบ
เขาบาดเจ็บสาหัส ทุกข์ทรมานและอิดโรย โดยเฉพาะความตายของหลี่ทั่วหลานชายที่ทำให้ใจของเขาเต็มไปด้วยความแค้น
“ตระกูลพาน?”
เซวียไป๋ซงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “เซี่ยหลิงชิวก็คือแม่ทัพอาภรณ์สีแดงที่มาจากตระกูลเซี่ย ซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ผู้พิทักษ์แคว้น และนางเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของอ๋องฟู่ไห่!”
“ตระกูลพานกินดีหมีหัวใจเสือเข้าไปหรือ ถึงกล้าไปขัดแย้งกับเซี่ยหลิงชิว?”
คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความท้อแท้
