คนที่กำลังบังคับรถม้าจุ้ยเฟิงนั้นก็คือหญิงสาวที่เขาเรียกว่าแม่นางนั่วนั่วนั่นเอง นางมีนามว่าถังนั่ว เป็นศิษย์ของเซี่ยหลิงชิว
“หึ!”
หญิงสาวกลอกตาอย่างแรง ก่อนจะหันหน้าหนีอย่างไม่คิดสนใจลู่เยี่ย
“ลู่เยี่ย เจ้าตามข้ามา”
เซี่ยหลิงชิวเดินขึ้นรถม้าจุ้ยเฟิงเป็นคนแรก
“เคารพเชื่อฟังย่อมดีกว่าขัดคำสั่ง”
ลู่เยี่ยตามขึ้นไปบนรถม้า
“เฮ้อ ไม่นึกว่าเจ้าเด็กคนนี้จะสามารถเกาะกิ่งไม้สูงของเซี่ยหลิงชิวได้ ข้าดูถูกสายสัมพันธ์ของเขาไปเสียแล้ว!”
จนกระทั่งรถม้าจุ้ยเฟิงแล่นห่างออกไปไกล ที่ด้านข้างประตูใหญ่ของสำนักศึกษาเทียนเหอ เหล่าเกาผู้ดูแลประตูค่อย ๆ เดินออกมาจากกระท่อมหินหลังหนึ่ง
“เพียงแต่ว่า น้ำของตระกูลลู่นั้นขุ่นเกินไป คลื่นลมที่ก่อขึ้นก็ใหญ่เกินไป ถึงแม้เซี่ยหลิงชิวจะเป็นสตรีผู้ฉลาดที่มีตำแหน่งและอำนาจสูงส่ง แต่นางคงไม่ยอมเข้าไปพัวพันด้วยอย่างง่ายดายหรอก...”
เหล่าเกาบ่นพึมพำ มือถือปล้องยาสูบแล้วสูบเข้าไป ใบหน้าแก่ชราที่เต็มไปด้วยริ้วรอยปรากฏขึ้นราง ๆ ในม่านควัน
……
รถม้าจุ้ยเฟิงค่อย ๆ แล่นเข้ามาในถนนและตรอกของเมืองเทียนเหอ
