เจ้าสำนักเซวียไป๋ซงจำต้องวางทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วรีบไปต้อนรับอย่างเร่งรีบ
กระทั่งผ่านไปแล้วกว่าหนึ่งชั่วยามแล้ว ก็ยังไม่เห็นเซวียไป๋ซงกลับมา
“พวกเจ้าคิดว่า ท่านแม่ทัพเซี่ยจะมาเพราะเรื่องที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู่ด้วยหรือไม่?”
มีคนเอ่ยถามเสียงเบา
ทุกคนรู้สึกกระวนกระวายใจ
แม่ทัพอาภรณ์สีแดงผู้นั้นมีฐานะสูงส่งยิ่งนัก เขามาจากตระกูลเซี่ย หนึ่งในแปดตระกูลผู้พิทักษ์แผ่นดินต้าเฉียน มีภูมิหลังอันน่าสะพรึงกลัว และมีอิทธิพลอันใหญ่หลวงทั่วทั้งต้าเฉียน
การที่บุคคลเช่นนี้เล็งเป้าไปที่ที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู่ อย่าว่าแต่เมืองเทียนเหอ เพียงมองไปทั่วทั้งชางโจว ก็คงไม่มีใครกล้าเข้าไปแย่งชิง!
“ขออภัยที่ให้ทุกท่านรอนาน”
ทันใดนั้น เสียงทุ้มกังวานสดใสก็ดังขึ้น
ท่านเจ้าสำนักเซวียไป๋ซงก็ก้าวเดินอย่างรวดเร็วเข้ามา ดึงดูดสายตาของทุกคนในตำหนักใหญ่ให้หันไปมอง
“ท่านเจ้าสำนัก เรื่องเป็นอย่างไรบ้าง?” หลี่ฉางเฟิงถาม
เซวียไป๋ซงยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ทุกท่านวางใจได้ ท่านแม่ทัพเซี่ยมาเยือนเมืองเทียนเหอในครั้งนี้ ไม่ได้มีจุดประสงค์ที่มุ่งเป้ามาที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู่แต่อย่างใด!”
