ตอนนั้นเองลู่ผิงก็ได้ก้าวออกมา และตวาดใส่คนอื่น ๆ
ในฐานะบุตรหลานตระกูลลู่ ลู่ผิงเป็นผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลม สุขุมรอบคอบ และมีความน่าเชื่อถือที่สุดในหมู่บุตรหลานตระกูลลู่ทั้งหลาย
เมื่อเขาก้าวออกมา บรรดาสมาชิกตระกูลลู่ต่างต้องจำยอมสะกดกลั้นความโกรธเอาไว้ ไม่มีใครส่งเสียงใดออกมา
ลู่ผิงค้อมกายคารวะต่อหานซานเชวี่ย แล้วเอ่ยเสียงต่ำว่า “พี่เขย พวกเราไม่ได้ละเมิดกฎใด ๆ ของสำนักศึกษา เหตุใดจึงต้องขับไล่พวกเราด้วย?”
“เฮ้อ อย่าได้เรียกข้าว่าพี่เขยอีกเลย”
สีหน้าของหานซานเชวี่ยเต็มไปด้วยความละอายใจ เขาส่ายหน้าด้วยความขมขื่นพลางกล่าว
“มาถึงตอนนี้แล้ว ข้าก็จะไม่ปิดบังพวกเจ้าอีกต่อไป เมื่อคืนนี้ข้าได้เขียนหนังสือหย่าและขับไล่ลู่ชิงเค่อออกจากบ้านแล้ว นับจากนี้ไป ข้าหานซานเชวี่ยกับตระกูลลู่ของพวกเจ้าไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ ต่อกันอีก”
อย่างไรนะ?
ลู่ผิงและคนอื่น ๆ ต่างตกตะลึงพรึงเพริด ไม่อาจเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น
หานซานเชวี่ยเกิดในครอบครัวยากจน แต่เพราะความมุมานะในการฝึกฝน จึงแสดงความสามารถอันโดดเด่นจนได้รับความรักจากลู่ชิงเค่อ ลูกพี่ลูกน้องของลู่ผิง และเมื่อสามปีก่อนก็ได้แต่งงานกับลู่ชิงเค่อ
