หลิวจิ่นอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “ในโลกนี้ มีอะไรที่สามารถทำให้เด็กหนุ่มที่อยู่ในขอบเขตชักนำวิญญาณกล้าที่จะไม่เกรงกลัวการข่มขู่จากปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ด้วยเล่า?”
ฉินอู๋ซางไม่ได้แสดงความคิดเห็นใด
หลิวจิ่นกล่าวต่ออย่างจริงจัง “ข้าไม่ได้ตั้งใจจะเป็นคนเลวที่ทำลายงานแต่งงานในครั้งนี้ แต่ข้าต้องเตือนสหายเต๋าว่า ชิงหลีในยามนี้เป็นศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักกระบี่เก้าสวรรค์แล้ว!”
“พรสวรรค์ของนางมีความพิเศษยิ่งนัก วันข้างหน้านางมีโอกาสที่จะก้าวออกจากต้าเฉียน และมุ่งหน้าไปยังสำนักเต๋าโบราณระดับสูงสุดของดินแดนหลิงชาง เพื่อไปฝึกฝนได้เลยทีเดียวเชียว”
“หากเพราะสัญญาหมั้นหมายฉบับเดียว ผูกมัดอนาคตของนางไว้ ผลลัพธ์เช่นนี้ท่านยินดีที่จะเห็นเช่นนั้นหรือ?”
ฉินอู๋ซางส่ายหน้า พลางหัวเราะเสียงดัง กล่าวอย่างเต็มไปด้วยความองอาจว่า
“ข้าเชื่อมั่นในสายตาของชิงหลีมากกว่าอื่นใด ถึงแม้ว่าลู่เยี่ยในภายภาคหน้าจะกลายเป็นเพียงคนธรรมดา แต่เขาก็ยังเป็นบุตรเขยของข้าฉินอู๋ซาง! ข้าจะรับรองด้วยตนเองว่า เขาจะไม่มีความกังวลไปชั่วชีวิต!”
หลิวจิ่นส่ายหน้าไม่พูดอะไร ชัดเจนว่านางไม่เห็นด้วย
