ขณะนั้นเองก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาจากประตูข้าง นางสวมชุดผ้าธรรมดา ประดับด้วยปิ่นปักผมเรียบง่าย รูปลักษณ์ธรรมดา มีเพียงดวงตาที่กระจ่างใจบริสุทธิ์เท่านั้น
ฉินเหวินเป้าเดินไปข้างหน้าแล้วประสานมือคารวะ “หลานชายคารวะท่านอาหญิงหลิวขอรับ”
หญิงสาวผู้นี้มีนามว่า หลิวจิ่น แม้จะดูไม่โดดเด่นสะดุดตา แต่แท้จริงแล้วนางเป็นผู้อาวุโสที่มีพลังบำเพ็ญลึกล้ำยากหยั่งถึง
แม้แต่บิดาของเขาก็ยังต้องให้ความเคารพนางสามส่วน!
ฉินเหวินเป้าเป็นคนรู้กาลเทศะดี เขาหันหลังเดินจากไป ปล่อยห้องไว้ให้สำหรับบิดาและหลิวจิ่น
“ข้าขอกล่าวตรง ๆ สักหน่อยเถิด ข้าไม่เห็นด้วยกับเด็กหนุ่มที่ชื่อลู่เยี่ยนั่น”
หลิวจิ่นมีเสียงไพเราะน่าฟัง กล่าวอย่างไม่รีบร้อน “เขาทำอะไรหุนหันพลันแล่นเกินไป หากจะกล่าวให้แย่หน่อยก็คือ หากสหายเต๋าต้องการทำร้ายเขาจริง ๆ ด้วยพลังบำเพ็ญเพียงเล็กน้อยที่เขามีนั้น มันจะต่างอะไรกับการมาหาความตายถึงที่เล่า?”
‘มาหาความตายถึงที่หรือ?’
แววตาของฉินอู๋ซางเผยแววประหลาด เขากล่าวว่า “มีความเป็นไปได้หรือไม่ว่า เขาเตรียมพร้อมมาอย่างดีแล้ว จึงเต็มไปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมเช่นนั้น?”
