บทที่ 5 การขัดต่อหลักการฟ้าดิน
แสงอรุณสาดส่อง
เมืองเทียนเหอถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกจาง ๆ ทั่วถนนหนทางเริ่มมีเสียงตะโกนเรียกลูกค้าต่าง ๆ ดังขึ้น
ลู่เยี่ยเดินไปยังหอจันทราเพียงลำพัง
‘ฉินอู๋ซางผู้เป็นประมุขตระกูลเก่าแก่ คงไม่สนใจทรัพย์สินเล็กน้อยของหอจันทราหรอกกระมัง’
‘เขาต้องมาเพื่อความลับที่ซ่อนอยู่ในที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู่ของข้าเป็นแน่’
ในขณะที่ลู่เยี่ยกำลังคิดทบทวน ภาพของสตรีนางหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขาอย่างไม่อาจห้ามใจได้
สตรีในอาภรณ์สีเหลืองอ่อน ใบหน้างดงามประดุจภาพวาด มีความสง่างามและสดใส ทั้งร่างกายเปล่งประกายความสดชื่นเบิกบานอย่างเต็มเปี่ยม
ฉินชิงหลี
บุตรสาวแท้ ๆ ของฉินอู๋ซาง
หลายปีก่อน นางได้หมั้นหมายกับลู่เยี่ย โดยการจัดการของลู่ซิงอี้
เมื่อตอนอายุสิบสี่ ลู่เยี่ยได้เดินทางมาเข้าร่วมการสอบขุนนางด้านวิถียุทธ์ที่เมืองหลวง และได้เคยออกไปเที่ยวเล่นกับฉินชิงหลีอยู่หลายครั้ง ทั้งเดินเที่ยวตามถนน ชมโคมไฟยามค่ำคืน และลิ้มรสสุราชั้นเลิศ…
หวนนึกถึงถึงความทรงจำในอดีต ลู่เยี่ยได้แต่ถอนหายใจในใจ
หลับใหลไปสามปี มิเพียงแต่โลกที่เปลี่ยนแปลงไปมากมาย ผู้คนก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
…
ณ หอจันทรา บน
