รอก โลกแห่งยุทธ์ก็เป็นเช่นนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าโลกใบใดล้วนไม่ขาดแคลนอัจฉริยะ”
“เพียงแต่ว่าทรัพยากรการฝึกยุทธ์กับเส้นสายมีจำกัด สุดท้ายทุกสิ่งก็ยังต้องพึ่งพาเส้นสายอยู่ดี”
ก่อนเขาขึ้นไปยังโลกเบื้องบน เขาก็มาจากโลกยุทธ์ไทฮวง ยามนั้นเขาไม่ยอมก้มหัวขอพึ่งพิงผู้อื่นจึงลำบากมาไม่น้อย ด้วยเหตุนี้ปัจจุบันจึงกลายเป็นคนกลอกกลิ้งเช่นนี้
มหาพิภพนิลเหลืองไม่ขาดแคลนอัจฉริยะ เมื่อมีพรสวรรค์ระดับเดียวกัน พวกผู้แข็งแกร่งย่อมเลือกบ่มเพาะอัจฉริยะที่เข้ามาเป็นพวกของตนเอง แม้แต่ในหมู่อัจฉริยะที่เข้ามาอยู่ในสังกัดของตนเอง ก็ยังพิจารณาจากความภักดีอีก นี่คือเรื่องธรรมดาของมนุษย์
หลินเฮาเทียนกับเจียงเจี๋ยนก็สนทนากันอยู่เช่นกัน พวกเขาได้ยินชื่อเสียงของจอมราชันเผ่าปีศาจมานานแล้ว วันนี้ได้พานพบ ฝีมือช่างสมคำร่ำลือเสียจริง
เจียงเทียนมิ่ง เจียงชั่น เจียงเสวียนเจิน เจียงเยี่ย กลับสงสัยใคร่รู้มากกว่า เพราะคนรุ่นหลังอย่างพวกเขาไม่เคยพบเจอภัยคุกคามจากเผ่าปีศาจ
ตี้ชางขมวดคิ้วชมการต่อสู้ สายตาจับจ้องจอมราชันเผ่าปีศาจเขม็ง
“มิน่าเล่า เผ่าปีศาจอยู่ที่มหาสมุทรแท้ๆ แต่กลับชื่อเสียงระบือลือไกลมาถึงไทฮวง พรสวรรค์ในสายเลือดของเจ้าหมอนี่ไม่ธรรมดาเลย”
ตี้ชางมองได้ลึกซึ้งกว่า แม้เขาจะเชื่อมั่นว่าตนเองล้มจอมราชันเผ่าปีศาจได้ แต่ศักยภาพที่จอมราชันเผ่าปีศาจแสดงออกมาให้ดูก็ทำให้เขาตกตะลึงจนเปลี่ยนสีหน้าอยู่ดี เขาถึงขั้นอยากชวนอีกฝ่าย
