องทุกคน เจียงซ่างก็ยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ
มีไฟสู้แบบนี้สิดี
จากนั้นเขาก็สะบัดมือใหญ่สั่งการ “เอาล่ะ ไปเก็บข้าวของให้เรียบร้อย แล้วเตรียมตัวออกเดินทาง!”
…
ในขณะเดียวกัน ณ ดินแดนฉู่
ลึกเข้าไปในคฤหาสน์ใหญ่โตโอ่อ่าของตระกูลอวิ๋น
ผู้นำตระกูลอวิ๋นนั่งตระหง่านอยู่บนบัลลังก์ประธานภายในโถงกว้าง เบื้องล่างเต็มไปด้วยบุคคลระดับใหญ่โตของตระกูลที่นั่งเรียงรายกันอย่างพร้อมเพรียง
ผู้ที่สามารถก้าวเท้าเข้ามาในโถงใหญ่แห่งนี้ได้ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นยอดฝีมือขอบเขตเหินเวหาขึ้นไปทั้งสิ้น!
และคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขา ถึงขั้นมีตัวตนระดับขอบเขตปรมาจารย์นั่งรวมอยู่ด้วย!
ชายคนนี้ก็คือคนที่เคยปะทะฝีมือกับหวังหลงในมณฑลเจียงหนานก่อนหน้านี้นั่นเอง
และถ้านับรวมผู้นำตระกูลอวิ๋นเข้าไปด้วย ในสถานการณ์ที่เพิ่งสูญเสียปรมาจารย์ไปหนึ่งคน ตระกูลอวิ๋นก็ยังคงมีปรมาจารย์หลงเหลืออยู่อีกถึงสองคน!
ดูจากขุมกำลังระดับนี้แล้ว สมญานามตระกูลอันดับหนึ่งแห่งดินแดนฉู่ ไม่ใช่ชื่อที่ได้มาเพราะโชคช่วยจริงๆ
“การสอบจำลองกำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว ทุกท่านมีความเห็นอย่างไรบ้าง?” ผู้นำตระกูลอวิ๋นเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบดุจบ่อน้ำลึก
“
