ตานั่นยอมรับเป็นศิษย์ได้… คงไม่ธรรมดาสินะ”
คล้ายนึกเรื่องสนุกขึ้นมาได้ เธอคว้าโทรศัพท์มากดโทรออกทันที
ปลายสายกดรับอย่างรวดเร็ว…
“อาจารย์”
น้ำเสียงราบเรียบเย็นชาไร้อารมณ์ดังลอดมา
หญิงสาวหัวเราะคิกคัก “ปิงเอ๋อร์ เย็นชาจังเลยนะเราน่ะ… อ้อ ข่าวที่เจียงหนานรู้หรือยัง? มีเด็กน่าสนใจโผล่มาคนนึง ช่วยไปดูหน้าแทนอาจารย์หน่อยสิ”
ปลายสายเงียบไปอึดใจ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ “อาจารย์คะ การสอบเกาเข่าใกล้เข้ามาแล้ว หนูยังต้องรวบรวมสมาธิเพื่อทะลวงเข้าสู่ขอบเขตกายาทองคำไร้มลทินอยู่นะคะ”
หญิงสาวหัวเราะร่วน “ออกไปเปิดโลกบ้างเถอะลูกศิษย์คนดี อย่าเอาแต่เก็บตัวฝึกวิชา บางทีการฝืนมากไปก็ไม่ช่วยอะไร ไปเถอะ… ที่เจียงหนาน มีวาสนาชิ้นใหญ่รอเธออยู่!”
ปลายสายเงียบไปอีกครั้ง ก่อนจะตอบตกลงอย่างเสียไม่ได้
เมื่อวางสาย นัยน์ตาสวยเฉี่ยวก็ทอประกายเจ้าเล่ห์
“หึหึ ฉันจัดการนายไม่ได้… แล้วศิษย์ของฉันจะจัดการศิษย์นายไม่ได้เชียวเหรอ?”
เธอรู้ดีว่าความงามของศิษย์รักนั้นไร้ที่ติเพียงใด ต่อให้เทียบกับเธอก็มีแต่เหนือกว่าไม่มีด้อย เธอแอบมั่นใจเต็มร้อยว่า… ตราบใดที่หมอนั่นยังเป็นผู้ชาย ไม่มีทางหนีพ้นเสน่ห์นี้พ้นแน่!
รอยยิ้มร้ายกาจผุด
